دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ١٧٦ - پاسخ شيخ مفيد به كعبى معتزلى

اگر گمان كرده‌اى هر گاه باطل شود شفاعت براى كفار به اين آيه براى فسّاق نيز باطل مى‌گردد.

پس اتيان كرده‌اى به قياس غريب از آن قسم قياس كه از ابو حنيفه حكايت كرده‌اند كه گفته است: بول كردن در مسجد احيانا از نقض قياسها بهتر است.[١] چگونه اين را گمان كرده‌اى و حال آنكه حكايت ننموده‌اى مگر قول در آيه را و ذكر نكرده‌اى وجه استدلال به آن را. بلكه توهّم كرده‌اى كه حجت در ظاهر اين آيه است. (و احتياج به قياس يا چيزى ديگر نيست) و اين غفلتى است عظيم كه از تو واقع شده اينكه مى‌گوئيم قياس صحيح نيست مگر بر علت و معانى نه بر صورت و الفاظ، و به درستى كه باطل مى‌شود قول كسى كه شفاعت را براى كفار دعوى كند اگر اين را به صريح قرآن دعوى كند، پس واجب است باطل نشود شفاعت براى فساق امت محمد ٦ مگر به نص قرآن نيز يا قولى از رسول ٦ كه مثل قرآن باشد در حجت و هر گاه نباشد اين، باطل مى‌شود قياس به كفار (اين است ترجمه كلام شيخ و اللَّه اعلم بمراده) با آنكه ما بيان كرديم كه تو قصد قياس نكرده‌اى بلكه به ظاهر قرآن دست زده‌اى و ما غفلت تو را در تعلّق به آن واضح نموديم. پس اصحاب تو در اين فكر كنند و از جانب تو شرم نمايند.

با آنكه روايت كرده‌اند از امام محمد باقر ٧ كه فرموده است در اين آيه دليلى است بر وجود شفاعت؛ زيرا اهل دوزخ اگر نبينند شافعان را كه شفاعت مى‌كنند براى بعضى از آنها كه مستحق عذاب شده‌اند و شفاعت ايشان قبول مى‌شود و بيرون مى‌روند آن بعض به سبب شفاعت ايشان از آتش يا عفو مى‌شوند بعد از استحقاق آتش و پيش از دخول در آن هر آينه عظيم نمى‌شد حسرتهاى ايشان و صادر نمى‌شد از ايشان اين كلام.

و ليكن چون ديدند شفيعى را كه شفاعت مى‌كند و قبول شفاعتش مى‌شود

[١] در بعض نسخها:« بعض قياسها» آمده است.