پيكار صفين (ترجمه وقعة صفين) - نصر بن مزاحم؛ مترجم پرويز اتابکي - الصفحة ٥٧٣ - خشم عمرو
اگر يكدم با او روبرو شوى (به خاك هلاك افتى و بازماندگانت) گريبان بر مرگ چاك زنند و رخسارهها خراشند.
پايان بخش ششم كه بخش هفتم پس از آن چنين بيايد: «سپس دو طرف در صفّين به هم تاختند و به سختترين پيكار پرداختند چنان كه نزديك بود هر دو سپاه بكلى نابود شوند ...» و الحمد للّه ربّ العالمين و صلّى اللّه على سيّدنا محمّد النّبىّ و آله و سلّم تسليما يا اله العالمين، آمين يا رب العالمين.
در بخش دهم نسخه عبد الوهاب به خط وى چنين ديدم: «سمع جميعه من الشيخ ابى الحسين المبارك بن عبد الجبّار، الاجل السّيّد الاوحد الامام قاضى القضاة ابو الحسن على بن محمد الدامغانى و ابناه القاضيان [ابو عبد اللّه محمد] (در نسخه اصل نيامده است و از موارد مشابه در ديگر بخشها افزوده شد) و ابو الحسين احمد، و ابو عبد اللّه محمد بن القاضى ابى الفتح بن البيضاوى، و الشريف ابو الفضل محمد بن على بن ابى يعلى الحسينى، و ابو منصور محمد بن محمد [قرمى، بقراءة] (در اصل جايش ته مانده كه از موارد مشابه در ديگر بخشها افزوده شد) عبد الوهاب بن المبارك بن احمد بن الحسن الانماطى. و ذلك فى شعبان سنة اربع و تسعين و اربعمائة»
.