پيكار صفين (ترجمه وقعة صفين) - نصر بن مزاحم؛ مترجم پرويز اتابکي - الصفحة ٤٢٩ - خطبهاى از على در صفين
خويشاوندى (و صله رحم) نگهبانتر، و به دانش برتر، و به بردبارى سنگينتر و شكيباتر و به پيماندارى وفادارتر و به عقد و عهد امينتر از هر كس بود، هرگز مسلمان و كافرى ستمى از او نديد بلكه وى خود ستم مىديد و مىبخشود و (بر انتقام) توانا بود[١] و در مىگذشت و عفو مىفرمود، تا آنكه حضرتش صلى اللّه عليه، سر به فرمان سپرده، و شكيبا بر آنچه بدو رسيده، سخت كوش در پيكار در راه خدا، چنان كه جهاد الهى را در خور است، عمر خويش را سپرى كرد و مهلت بىگمانش در رسيد، درود بر او [و خاندان او]. رفتن او (از اين سراى خاكى) براى تمام مردم زمين، از نيك و بد، بزرگترين مصيبت بود. آنگاه كتاب خدا را در ميان شما بر جاى گذاشت كه شما را به فرمانبردارى از خدا امر مىدهد و از نافرمانى از او باز مىدارد. همانا پيامبر خدا صلى اللّه عليه با من عهدى بسته است كه از آن سرپيچى نتوانم. اينك شما با (نيروهاى) دشمنتان روياروى شدهايد و مىدانيد فرمانده آنان كيست، منافقى است منافقزاده كه ايشان را به دوزخ مىخواند، و (از اين سوى) پسر عمّ پيامبرتان با شما و در ميان شماست كه شما را به [بهشت و به] فرمانبردارى پروردگارتان مىخواند، و خود به روش پيامبرتان صلى اللّه عليه عمل مىكند.
كس با آنكو پيش از هر نرينهاى (با رسول خدا) نماز گزارده برابر نيايد، هيچكس در نمازگزارى من با پيامبر خدا صلى اللّه عليه بر من پيشى نگرفته است، من از بدريانم، و معاويه اسير آزاد شده جنگى و فرزند اسيرى آزاد شده باشد. به خدا سوگند كه شما به يقين، بر حقّيد و آنان بىگمان، بر باطلند، و مبادا آن گروه بر باطل خويش همدست و همداستان شوند و شما بر حقّ خويش به پراكندگى گراييد تا باطل آنان بر حقّ شما چيره آيد.
[١] متن از روى شنهج« و يقدر» و در اصل[ و يغدر].