پيكار صفين (ترجمه وقعة صفين) - نصر بن مزاحم؛ مترجم پرويز اتابکي - الصفحة ٣٨٩ - كشته شدن نخعيان
|
لا و ألت[١] نفس امرئ ولّت دبر |
أنا الّذى لا انثنى و لا أفرّ ... |
|
مردى كه پشت به ميدان كرد و گريخت نجات نيابد، من آنم كه نه كمر خم كنم و نه بگريزم.
و كس نبيند كه با مردم بى سلاح نيرنگ بازم
كشته شدن نخعيان
پس چندان جنگيد تا پيكر نيمهجان او را به لشكرگاه بردند، سپس ديگر بار با پانصد تن[٢] كه همراه فروة[٣] بن نوفل اشجعى خود را به كنارى كشانده بودند، به ميدان در آمد و در دسكره و بند نيجين[٤] فرود آمدند. آنگاه نخعيان پيكارى سخت كردند و آن روز از ايشان: بكر بن هوذه، و حنان[٥] بن هوذه، و شعيب بن نعيم، از نخعيان بنى بكر، و ربيعة بن مالك بن و هبيل[٦]، و ابىّ بن قيس، برادر علقمة [بن قيس فقيه][٧] كشته شدند، و پاى علقمه نيز قطع شد كه مىگفت: خوش نداشتم پايم همچنان كه زان پيش بود سالم مىماند زيرا من اينك بدين فقدان پا از پروردگارم بيشتر اميد پاداش نيك دارم، و نيز خوش داشتم برادرم يا يكى از يارانم را (كه شهيد شده بودند) به خواب ببينم. پس برادرم را به رؤيا ديدم و به وى گفتم: شما به كجا گام نهاديد و چه بر سرتان آمد؟ گفت: ما با آن قوم در برابر خداى عزّ و جلّ به حجّت بر آمديم و در حجّت بر آنان فايق گشتيم. از آنگاه باز كه به عقل آمده (و خود را شناخته) ام
[١] متن از روى طبرى و شنهج و در اصل[ لا و أبت ...].
[٢] متن از روى طبرى« ... الخمسمائة و در اصل[ خمسمائة- بدون الف و لام].
[٣] فروة بن نوفل اشجعى، در اين كه وى از اصحاب بوده است يا نه، اختلاف است و درست اين است كه پدرش از اصحاب( پيامبر صلّى اللّه عليه و آله) بوده است- الاصابة، ٧٠٣٣. با آن كه در الاصابة آمده:« مرزبانى در معجم خود از او ياد كرده است» در نسخههاى چاپى معجم المرزبانى نام او ديده نمىشود. متن از روى طبرى« فروة» تصحيح شده و در اصل[ فرقة ...] آمده است.
[٤] بند نيجين: شهركى در كنار نهروان از ناحيه جبل و از توابع بغداد.
[٥] در طبرى[ حيّان بن هوذة].
[٦] متن از روى طبرى( ٦: ١٨) و در اصل[ و سعير بن نعيم، من بكر بن ربيعة و مالك بن نهشل].
[٧] اين افزودگى از طبرى است.