پيكار صفين (ترجمه وقعة صفين) - نصر بن مزاحم؛ مترجم پرويز اتابکي - الصفحة ٣٣٩ - حمله عبد الله بن بديل
بگمارند[١] (كه) يكى از آنان در مجلس خويش چنين و چنان گويد[٢] و مال خدا را بستاند و بگويد: اين از آن من است و در برداشت آن مرا گناهى نباشد، گويى ارث پدرش را مىبخشد، در حالى كه آن مال از خداست و خداوند آن را در برابر شمشيرزنى و نيزهافكنى به غنيمت جنگى به ما داده است. اى بندگان خدا، با اين گروه ستمكار كه بر خلاف آنچه خداوند (در قرآن) فرو فرستاده حكم مىرانند، پيكار كنيد و در جهاد با آنان از سرزنش هيچ ملامتگرى پروا مداريد، به راستى اگر آنان بر شما پيروز شوند دين و دنياتان را تباه كنند، و اينان همان كسانى هستند كه شما آنان را نيك آزموده و شناختهايد. به خدا سوگند كه از اين اقدام جز شر نخواهند[٣]. [و از خداى بزرگ براى خود و شما آمرزش مىطلبم].»
حمله عبد اللّه بن بديل[٤]
عبد الله بن بديل در جناح راست مىجنگيد تا به معاويه و كسانى كه تا پاى جان با او بيعت كرده بودند برسيد.
آنان به سوى معاويه شتافتند و او به ايشان فرمان داد در جانب راست برابر عبد الله ابن بديل سخت در ايستند، و از سوى ديگر معاويه به حبيب بن مسلمه كه در جناح چپ بود فرمان مقابله داد، وى با تمام كسان خود به جناح راست سپاه عراق حمله
[١] متن« اذا ألزموكم» و در شنهج( ١: ٤٨٥)[ اذا لوليكم] آمده كه هر دو عبارت در معنى نزديكند.
[٢] متن« يحدّث احدهم» و در اصل[ الذى يحدث] كه ظاهرا كلمه[ الذى] زياده است.
[٣] متن« ما ارادوا الى هذا الّا شرّا» و در شنهج( ١: ٤٨٥)[ ما ارادوا باجتماعهم عليكم الّا شرّا از اين كه بر سر شما در آمدهاند جز قصد شر ندارند].
[٤] بازگويى همان روايت پيشين به عبارت ديگر و با توضيح جزئيات همان پيكار است.- م.