إِنَّكَ لا تُسْمِعُ الْمَوْتى‌ وَ لا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعاءَ إِذا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ. وَ ما أَنْتَ بِهادِي الْعُمْيِ عَنْ ضَلالَتِهِمْ إِنْ تُسْمِعُ إِلَّا مَنْ يُؤْمِنُ بِآياتِنا فَهُمْ مُسْلِمُونَ‌ همانا تو نتوانى كه مردگان را سخن بشنوانى و يا كران را كه از گفتارت روى مى‌گردانند به حقيقت شنوا كنى. و تو هرگز نتوانى كه اين كورباطنان را از گمراهى هدايت كنى، تنها آنان كه به آيات ما ايمان مى‌آورند، ايشانند كه تسليم امر خدايند[١].

سپس رو به ياران خويش كرد و گفت: مبادا اينان با پافشارى در طريق گمراهى خود از شما در رهسپارى طريق حق و فرمانبردارى از امامتان‌[٢] كوشاتر باشند.

آنگاه مردم همچنان درنگ كردند تا ماه محرّم به پايان خود نزديك شد.

نصر: عمرو بن شمر، از جابر، از ابى طفيل (كه گفت):

حابس بن سعد[٣] طائى كه پرچمدار قبيله طيئ در سپاه معاويه بود (به شعر) گفت:

أما بين المنايا غير سبع‌		بقين من المحرّم او ثمان؟ ...

آيا نه اينكه بين ما و رسيدن به مرادهايمان (و به پيروزى نهايى) بيش از هفت يا هشت روز از محرّم نمانده است؟

آيا در شگفت نمى‌شوى كه ما از كشتار و دچار ساختن اهل كوفه به مرگى عيان دست باز داشته‌ايم؟

آيا كتاب خدا ما را از (ريختن خون آنان) باز مى‌دارد ولى (همان كتاب) هفت سوره بزرگ‌[٤] ايشان را از (كشتن) ما باز نمى‌دارد؟

[١] النمل، ٨٠ و ٨١

[٢] در متن« فى حقّكم و طاعة امامكم» و در طبرى فقط[ و طاعة ربكم و فرمانبردارى از پروردگارتان‌].

[٣] شرح حالش پيشتر در ص ٩٧ گذشت و در اصل به تحريف‌[ ... بن سعيد] آمده.

[٤] متن« سبع مثانى»، سوره‌هاى مطوّل قرآن از سوره بقره تا سوره توبه را گويند با اين حساب كه سوره‌هاى توبه و انفال را يك سوره گيرند و از اين رو در قرآنها بين آن دو سوره( يعنى بر سر سوره توبه)« بسم اللّه الرّحمن الرّحيم» نمى‌آيد، پاره‌اى گويند مراد از« سبع مثانى» سوره فاتحه است كه هفت آيه دارد و از حيث عظمت و اعتبار نايب مناب كل قرآن است و برخى گويند« سبع مثانى» كنايه از تمام قرآن است. در اين شعر به همين تعبير اخير آمده است و مراد آنكه آيا رواست به حكم قرآن ما آنها را نكشيم ولى آنها به عنوان همان قرآن خون ما را بريزند.- م.