پيكار صفين (ترجمه وقعة صفين) - نصر بن مزاحم؛ مترجم پرويز اتابکي - الصفحة ٢٣٨ - اشتر و حارث بن همام
بن عبيد حزامى و محمد بن روضة الجمحىّ بودند.
[اشتر و حارث بن همام]
نصر (به اسنادش)[١] گفت:
آنان كه به دست اشتر و اشعث كشته شدند نخستين كسى كه آن روز، از شاميان به دست اشتر كشته شد مردى بود كه صالح بن فيروز نام داشت و به دلاورى زبانزد بود، وى براى اشتر چنين رجز مىخواند:
|
يا صاحب الطّرف الحصان الأدهم |
أقدم اذا شئت علينا أقدم ... |
|
اى كه بر آن اسب سياه برنشستهاى، پيش آى به سوى ما اگر خواهى، پيش آى.
بدان كه من فرزند بزرگوار مردى با عزتم، خواجه عك و سرور تمامى عكيان.
پس اشتر به مبارزه با او پيش مىآمد و مىگفت:
|
آليت لا ارجع حتّى اضربا |
بسيفى المصقول ضربا معجبا ... |
|
سوگند خوردهام كه امروز باز نگردم مگر آنكه با شمشير زدوده آبدار خود ضربتى شگفتافزا زده باشم.
من زاده بهترين خانواده مذحج هستم و خود و پدر و مادرم از گزيدهترين و بهترين افراد آن قبيلهايم[٢].
(همان راوى) گويد[٣]:
سپس با نيزه بدو حمله برد و نيزه را از پشتش گذراند و او را بكشت و ديگر بار به جاى خود بازگشت. آنگاه سوارى ديگر كه او را مالك بن ادهم سلمانى مىناميدند و از شهسواران شامى بود بيرون آمد و مىگفت:
|
انّى منحت مالكا[٤] سنانيا |
اجيبه بالرّمح اذ دعانيا ... |
|
[١] كه به صعصعة بن صوحان منته مىشود.- م.
[٢] در شنهج( ١: ٣٣٠) اين دو بيت پيش از دو بيت قبلى آمده.
[٣] صعصعة بن صوحان.- م.
[٤] در اصل به تحريف[ منحت صالحا]. مراد از مالك، مالك بن حارث، معروف به اشتر نخعى است( سراينده رجز نيز مالك بن ادهم نام دارد.- م.)- الاصابة، ٨٣٣٥ و تهذيب التهذيب و معجم المرزبانى، ٣٦٢