پيكار صفين (ترجمه وقعة صفين) - نصر بن مزاحم؛ مترجم پرويز اتابکي - الصفحة ٢٠٢ - على حكايت وضو ساختن پيامبر خدا(ص) را باز مىگويد
آرى. [پير دير] گفت: اين دير (در آغاز) جز با همان آب[١] ساخته نشده و جز پيامبرى يا وصىّ پيامبرى آن آب را بيرون نيارد.
دگربار بر سر نقل حديث (تاريخ) باز آمد و گفت:
فرود آمدن سپاه در جزيره
آنگاه امير مؤمنان مسير را ادامه داد تا به سرزمين جزيره در آمد، در جزيره، بنو تغلب و (بنو) نمر بن قاسط[٢] او را پذيره شدند.
راوى گويد:
على به يزيد بن قيس ارحبى گفت: اى يزيد بن قيس. گفت: بلى اى امير مؤمنان. گفت: اينان قوم تو هستند، از خوراكشان بخور و از نوشابهشان بنوش.
[على حكايت وضو ساختن پيامبر خدا (ص) را باز مىگويد]
نصر: عمر بن سعد، از كلبى، از اصبغ بن نباته:
در مدائن مردى چگونگى وضو گرفتن پيامبر خدا عليه الصلاة و السلام را از على پرسيد، على سنگابى نيم آب[٣] بخواست و (چون آوردند) گفت: كه بود كه چگونگى وضوى پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم را پرسيده بود؟ آن مرد برخاست. آنگاه على سه به سه وضو ساخت[٤] و بر سرش
[١] متن از روى شنهج« الّا بذلك الماء» و در اصل به خطا[ ... لذلك الماء براى آن آب، يا به سبب آن].
[٢] در شنهج به تحريف[ ... ابن قاسط بن محرز ...] و در متن« نمر بن قاسط» و مراد( تيره) نمر بن قاسط بن هب بن اقصى بن دعمى بن جديلة بن اسد بن ربيعة ابن نزار بن معد بن عدنان است.
[٣] متن« مخضب من برام» طشتى از سنگ كه در آن جامه شويند. در اصل به تحريف[ قدر نصفه الماء ديگى كه نيمى آب داشت]، در ترجمه به هر دو تعبير توجه شد.- م. اين خبر در شنهج، در گمانگاه خود نيامده است.
[٤] ظاهرا مراد از« سه به سه» شستن هر دو دست و صورت است كه جمعا سه اندامند. از آنجا كه در حديث سخنى از مسح بر پا نيامده برخى گويند: شايد مراد از« سه به سه» سه اندام: شستن دستها، و پاها و صورت باشد. ولى حكم مسح بر پا، به موجب نص آيه ٦ سوره المائدة« فَامْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَيْنِ» روشن است.- بحار الانوار، جزء ٧٧ باب الوضوء از ص ٢٤٧ به بعد، چاپ بيروت، الوفاء.- م.