دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٥٥٤ - فصل ٩٧ ادعاى بىاساس كيسانيه در باره امامت محمد بن حنفيه - برداشت غلط كيسانيه از حديث پيامبر ص

عبوديت، همچنان كه مضاف‌اند همه بندگان به سوى اللَّه تعالى به عبوديت و اگر چه در اين اضافه كه امير المؤمنين ٧ در اين قول فرموده معنى است زياد بر اين معنى كه ذكر كرديم. و نيست ما را احتياجى به ذكر آن در حجت آوردن بر اين طايفه.

با آنكه اماميه اثنى عشريه سزاوارترند در حقيقت به استدلال كردن به اين حديث از جميع فرقه‌ها؛ زيرا صاحب الامر- صلوات اللَّه عليه- اسم او، اسم رسول اللَّه ٦ است و كنيت او، كنيت رسول اللَّه است و پدر او بنده‌اى است از بندگان خدا. و حال آنكه اماميه اثنى عشريه قائل‌اند به عصمت جميع ائمه و به همگى اصول اماميه گرويده‌اند و بى‌آنكه نص داشته باشند بر امامت، اعتقاد به امامت امامى نمى‌كنند.

و نقل نموده‌اند فضيلتها از براى آباء صاحب الامر ٧ و معجزات و علوم كه با آنها ممتازند از رعيت خود و دفع نمى‌كنند امر ضرورى بديهى را در اثبات مذهب خود، مثل موت كسى را كه بالضروره معلوم باشد و اقدام نمى‌كنند بر نسبت ضلالت به معصومى و تكذيب امام عدلى.

و كيسانيه بر خلاف آنچه مذكور شد گرويده‌اند. پس اعتبارى نيست به دست آويز نمودن ايشان به ظاهر لفظى كه لفظ حديث است و اكثر فرقه‌ها دست آويز خود مى‌توانند كرد در اثبات مذهب خود؛ زيرا معتمد، حجت و برهان است و اين طايفه نياورده‌اند چيزى از اين قبيل تا بوده باشد عذر از براى ايشان در آنچه گرويده‌اند به آن از مذهب خود.

و اما اعتقاد نمودن ايشان حيات محمد بن حنفيه را به ادعاء امامت او بنا گذاشتن بر اين معنى را كه او قائم آل محمد ٦ است پس به درستى كه باطل كرديم اين اعتقاد را به قول مختصرى كه ذكر كرديم در بيان بطلان امامت او. پس هر گاه امامت او باطل باشد، ادعاى حيات او و اينكه او قائم آل محمد است نيز باطل خواهد بود.

و از آنچه دلالت مى‌كند بر فساد اين اعتقاد متواتر شدن خبر است به نص‌