تقريرات فلسفه امام خمينى قدس سره - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٠٩ - فصل هفتم ماده آخرت و هيولاى صور باقيه

به حب الهى انجام دهد و به هر چه بنگرد به ديده مهر، و با اين ديد كه نشانه و اثر محبوب است بنگرد.

البته اين مرتبه و مقامى است كه براى هر كسى ميسّر نيست، اين مرتبه رحمة للعالمين، نبى اكرم صلى الله عليه و آله و سلم را مى‌خواهد، كه اگر به سنگ هم نگاه مى‌كرد، به مهر اينكه اثر محبوب است مى‌نگريست و ابو جهل را هم با اين نظر نگاه مى‌كرد و مى‌توان گفت قتل او هم با مهر بود؛ چون مى‌دانست كه هر چه بماند، بر خسرانش افزوده خواهد شد.

علاوه بر آن، تنظيم امور و مراعات حق ديگران اقتضا مى‌كرد كه اگر عضو فاسدى در بين آنها باشد، پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم به قانون، عمل فرمايد و او را به كيفر برساند؛ چنانكه ما هم تحت قانون هستيم، و بايد تولّى و تبرّى داشته باشيم، ولى آنها فوق قانون بوده‌اند، رحمة للعالمين بوده‌اند.

همان گونه كه ما مسلمين در اين عالم زير سايه رحمت الهيه؛ يعنى نور پاك محمّد مصطفى صلى الله عليه و آله و سلم هستيم، اميدواريم در آخرت هم زير نور شفاعت محمّديه قرار بگيريم ان شاء اللَّه، و ما از اين اميدوارى نااميد نباشيم.

اميد گاها! اميدوارم كه از عنايت خود روا ندارى كه اميدوارى عاصيان به نااميدى مبدل شود.

خدايا! اگر ما را از آستان خود برگردانى، به چه كسى ملتجأ شويم!

واى از خجلت و رسوايى ما اگر پرده بر عيوب ما نكشى!

واى بر ناتوانى ما اگر شفقت نفرمايى!

خدايا! جز لطف تو، پريشانى ما را برطرف نمى‌كند و جز انعام و احسان تو، نياز و حاجت ما را برطرف نمى‌كند و جز امان تو، اضطراب و ترس ما را ساكن نمى‌نمايد.

خدايا! وسوسه قلوب ما را برطرف نمى‌كند مگر نور هدايت تو اى طمأنينه دلهاى مؤمنين، ما را به برهان فنّى احتياجى نيست، تويى آرامش دل بندگان و اگر ظلّ عنايتت بر دلهاى ما نرسد، در غمرات جهل و نادانى غوطه‌وريم، اگر چه تمام فنون استدلال را بدانيم.