تقريرات فلسفه امام خمينى قدس سره - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٩١ - استدلال اهل تناسخ به ظواهر آيات و كلمات بزرگان

مى‌آورد. [١] ولى پيش عقلا دليل بر نبوت همان اتقان احكام و قوانين قرآن مى‌باشد، و ساير انبيا هم همين طور، منتها انجيل و تورات حقيقى از بين رفته است، انسان از قوانين اينها ملاحظه مى‌كند كه چه جامع و منظم و نجات دهنده‌اند، مى‌فهمد غير انبيا در حد اعتدال كار نكرده‌اند، همه دعوت به دنيا دارند، ولى نبى دعوت به آخرت و دعوت به اصلاح امر دنيا دارد، هر حكمى را آدم ملاحظه مى‌كند چه دقتها در آن به كار رفته و چه مصالحى در آن ملاحظه شده است قسمت احكام عبادتى و معاملاتى و اخلاقى يا هر صنفى به نحوى است كه آدم مى‌فهمد اگر بنا باشد نبوتى در كار باشد اين پيغمبر است، اگر واجب الوجود ثابت شد و نبوت، اصلِ لازم شد اين بايد پيغمبر باشد.

استدلال اهل تناسخ به ظواهر آيات و كلمات بزرگان‌

دليل ديگر تناسخيها اين است كه: [٢] ظاهر كلمات اقدمين از فلاسفه، بلكه آيات قرآنى و سنّت و روايات شرايع دلالت بر تناسخ دارد مانند آيه شريفه‌ «قالَ اخْسَؤُا فِيها وَ لا تُكَلِّمُونِ» [٣] و آيه‌ «كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها لِيَذُوقُوا الْعَذابَ» [٤] و همچنين اين حديث كه اهل تكبّر به صورت مورچه‌هاى كوچك محشور مى‌شوند، [٥] و باز در روايت است كه‌

«و يُحْشَرُ بعضُ النَّاسِ عَلَى صُورةٍ يُحْسَنُ عندهَا الْقِرَدَةُ و الْخَنَازِيرُ»، [٦]

و بازدارد كه كافر زبان خود را يك فرسخ و دو فرسخ به روى زمين مى‌كشد و مردم آن را لگد مى‌كنند، [٧] و باز در روايت است كه‌

[١] رجوع كنيد به: بحار الانوار، ج ١٧، ص ٤٠٦، حديث ٣٠؛ كنز العمال، ج ١٢، ص ٣٥٥، حديث ٣٥٣٦٤.

[٢] اسفار، ج ٩، ص ٢٩.

[٣] مؤمنون (٢٣): ١٠٨.

[٤] نساء (٤): ٥٦.

[٥] بحار الانوار، ج ٧، ص ٥٠.

[٦] علم اليقين، ج ٢، ص ٩٠١.

[٧] كنز العمال، ج ١٤، ص ٥٢٨، حديث ٣٩٥١٤.