تقريرات فلسفه امام خمينى قدس سره - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٠٥ - فصل هفتم ماده آخرت و هيولاى صور باقيه

فصل هفتم ماده آخرت و هيولاى صور باقيه‌

انسان هر عملى را كه انجام دهد، اثرى از آن عمل در نفس او باقى مانده و در جوهر وجود انسانى، اثرى از خود به يادگار مى‌گذارد و هر چه بيشتر تكرار شود، بروز اثر بيشتر مى‌گردد و به تدريج با آن عمل انس حاصل گرديده و در نتيجه، اشتغال و جرأت بر آن بيشتر مى‌شود.

مثلًا اگر فعل شهوانى از اول كه با فعل كوچكى شروع شده، به تدريج تكرار گرديد و كدورت نفس زيادتر شد، قوه شهوت تربيت مى‌يابد و ظهور و بروز پيدا كرده و بر ساير قوا غلبه نموده و فعليت كامله حاصل مى‌كند؛ در نتيجه در داخل مملكت انسانى، يك سلطان قاهر و غالب و قوى به وجود مى‌آيد و همه قوا را تحت تسخير و نفوذ خود قرار داده و آنها را عمّال خود مى‌گرداند، حتى قوه عاقله را هم يكى از عمّال سلطنت شهوت مى‌نمايد و در چنين موقعى، هر عملى كه از انسان صادر شود، طبق‌

«الناس على دين ملوكهم» [٢]

به ميل و فرمان قوه شهوت انجام مى‌شود، حتى اگر قرآن هم بخواند، طبق فرمان شهوت مى‌خواند و اگر علم فقه و فقاهت و علم فلسفه الهى هم بخواند، براى ابزار ساختن آن در فراهم آوردن وسايل شهوت‌رانى، مى‌خواند. و ممكن است اين چنين شخصى در علم فقه و فلسفه و مسائل دينيه، عالم و متبحّر

[١] اسفار، ج ٩، ص ٢٢٢.

[٢] موسوعة اطراف الحديث النبوي، ج ١٠، ص ٩٥.