تقريرات فلسفه امام خمينى قدس سره - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٣٦

پاى استدلاليان چوبين بود

پاى چوبين سخت بى‌تمكين بود .....

١: ٢٣٧

جان قصد رحيل كرد گفتم كه مرو

گفتا چه كنم خانه فرو مى‌آيد .....

٣: ٢٦٣

جلوه‌اى كرد رُخش ديد ملك عشق نداشت‌

عين آتش شد از اين غيرت و بر آدم زد .....

٢: ٢٦٩

جهان چون خط و خال و چشم و ابروست‌

كه هر چيزى به جاى خويش نيكوست .....

١: ٣١٧

خاك بر فرق من و تمثيل من ........

١: ٢١، ٤٠، ٧٩

خوب‌رويان گشاده‌رو باشند

تو كه رو بسته‌اى مگر زشتى .....

١: ١٦٠

در پيش مثال رخ تو بنشستند

انگشت گزيدند و قلم بشكستند .....

١: ٣٩٥

دل هر ذره را كه بشكافى‌

آفتابيش در ميان بينى .....

٢: ٢٦٩

ذره ذره كاندرين ارض و سماست‌

جنس خود را همچو كاه و كهرباست .....

١: ٣٢٧

ز حسن يوسف رويت يقين دارم جهان پُر

دگر باره به زيبايى زليخاى جوان آيد

نثار عقد مرواريد دندان تو بايد اينك بهاران ابر نيسانى به عالم دُرفشان آيد .....

١: ٣٩٥

سر ما پيش تو از بار گنه، در پيش است‌

جرم ما بيش ز حد، لطف تو بيش از پيش است .....

٣: ٦١٠

صياد همو، صيد همو دانه و دام هم اوست‌

عشاق همو، عشق همو، عاشق و معشوق هم اوست .....

١: ٢٩٤ و ٢: ١٤١

عارفان هر دمى دو عيد كنند

عنكبوتان مگس قديد كنند .....

١: ١٢٤

كل ما في الكون وهم أو خيال‌

أو عكوس في المرايا أو ظلال .....

٢: ١٥

گرچه غم افزون ز حصر و درد بيرون از حد است‌

شاد باش اى دل كه آخر غم گسارى مى‌رسد .....

٣: ٦١٠

ما بدان مقصد عالى نتوانيم رسيد

هم مگر پيش نهد لطف شما گامى چند .....

٣: ٦١٠

مجموعه كون را به قانون سبق‌

كرديم تصفّح ورقاً بعد ورق‌

حقا كه نديديم و نخوانديم در او

جز ذات حق و شئون ذاتيّه حق .....

٢: ١٥

مطلق آوازها از شه بود

گرچه از حلقوم عبد اللَّه بود .....

٢: ١٩٠