معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٢١٤ - شاهد قرآنى

شخصيت باطنى انسان باعث شد تا وحى تجديد حيات پيدا كند، در حالى كه پيش از اين وحى را خرافه و گمراهى‌هاى قديم مى‌دانستند. اين كشف كه با قوانين علوم تجربى تقويت شد، اگرچه با ديدگاه‌هاى دانشمندان اسلامى متفاوت بود، اما گامى بزرگ براى اثبات موضوعى بسيار مهم برداشته شد و آن امكان ارتباط با جهان غيب و روح مجرد است.

نقد و بررسى‌

اين شبهه از جنبه‌هاى مختلف پذيرفته نيست، زيرا با اثبات روح براى انسان، رابطه او با عالم مجرد نيز ثابت مى‌شود. دلايل و شواهد مختلفى وجود دارد كه ثابت مى‌كند انسان داراى دو ساحت است؛ ساحتى ظاهرى مربوط به عالم ماده و ساحتى باطنى مربوط به روح و عالم تجرد. حقيقت انسان تركيبى از روح و جسم است؛ از يك طرف با عالم ملكوت و تجرد مرتبط و از طرف ديگر با زمين و ماده پيوند دارد. استاد معرفت براى اثبات روح دلايلى بيان كرده‌اند كه در اينجا به برخى از آن‌ها مانند ديدگاه قرآن كريم، ديدگاه‌هاى فلاسفه و دانشمندان علوم تجربى اشاره مى‌شود. پس از اثبات روح، فلاسفه چگونگى رابطه با عالم مجرد و رسيدن به حقايق و اسرار جهان هستى را مورد بررسى قرار داده‌اند.

شاهد قرآنى‌

قرآن انسان را موجودى دو ساحتى مى‌داند و مى‌فرمايد:

ما انسان را سلاسه گلى آفريديم، سپس او را به‌صورت نطفه در جايگاهى مطمئن قرار داديم، سپس نطفه را علقه و علقه را مضغه و مضغه را استخوان و اطراف استخوان را گوشت پوشانديم.

اين همان تكامل آفرينش مادى انسان است. در ادامه مى‌فرمايد:

ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ.

سپس آن را آفرينش تازه‌اى داديم.[١]

[١] . مؤمنون، آيات ١٤- ١٢.