معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٤١ - در عرصه توليد

از ويژگى‌هاى بارز دستورات اسلامى، قرين قرار دادن دنيا و آخرت است، ولى از آنجا كه حيات انسان‌هاى تكامل يافته، جاويدان است، آخرت را هدف قرار داده، و دنيا را پيشتاز آن شناخته است. پيامبر (ص) در يك جا فرموده:

لَيْسَ مِنَّا مَنْ تَرَكَ دُنْيَاهُ لِدِينِهِ أَوْ تَرَكَ دِينَهُ لِدُنْيَاهُ.[١]

از ما (بندگان شايسته خدا) نيست كسى كه دنياى خود را براى دينش ترك كند، يا آنكه دين خود را براى دنيا ترك كند.

كنايه از آن است كه دنيا و آخرت به هم پيوسته‌اند، هر دو را بايد رعايت نمود. و در جاى ديگر على‌ (ع) فرموده:

- فَخُذُوا مِنْ مَمَرِّكُمْ لِمَقَرِّكُم.[٢]

دنيا، راه گذر است، و آخرت جاى ماندن. پس از رهگذر خود براى جايگاه استقرار خود توشه برگيريد.

انسان بايد در تأمين رفاه و خوشى و سعادتمندى اين زندگى بكوشد، ولى در عين حال دل به آن نبندد؛ زيرا براى سراى ديگر آفريده شده است.

آنچه بيان شد مُفاد آيه قرآن است:

وَ ابْتَغِ فِيما آتاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَ لا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيا.[٣]

خداى متعال منابع مالى و اقتصادى فراوانى را در جهان آفريده است و به انسان تأكيد و توصيه مى‌كند تا در بهره‌بردارى از اين منابع كوشا باشد.

نتايج اقتصادى تفسير قرآنى از سعادت‌

اين نتايج در عرصه توليد و توزيع بررسى مى‌شود:

در عرصه توليد

بر اساس اين ديدگاه، در اقتصاد، هر فرد توليد كننده براى آن‌كه به سعادت، رفاه و لذت حقيقى برسد، بايد هدفش بيشينه كردن مجموع سود دنيا و آخرت باشد. ميزان سود افراد در اقتصاد بر اساس درجه ايمان و تقوا و نيز بر پايه مهارت، ميزان كار روزانه، كيفيت بهره‌بردارى از منابع و ... متفاوت خواهد بود.

[١] . محمدباقر مجلسى، بحارالانوار، ج ٧٥، ص ٣٢١، رقم ١٨.

[٢] . نهج البلاغه، ترجمه سيد جعفر شهيدى، خطبه ٢٠٣.

[٣] . قصص، آيه ٧٧.