معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٧٨ - مقدمه

مقدمه‌

در قرآن كريم در خصوص تنزيه دامان پاك پيامبران آسمانى به‌ويژه پيامبر بزرگ اسلام از كژرفتارى فردى و اجتماعى، و ذمائم اخلاقى و در كل، هرگونه نسبت ناروا، آيات بسيارى وجود دارد. اما در طول تاريخ انبيا و به خصوص پس از ظهور اسلام، كسانى از جاهلان يا مغرضان در اين باره به ياوه‌سرايى و تهمت‌زنى پرداخته و دانسته يا ندانسته زمينه‌هاى باورهاى نادرست را فراهم آورده‌اند. البته در اين ميان عالمان دلسوز دين و به‌ويژه مفسران عالى‌مقام و قرآن‌پژوهان متعهد و مشفق، دم فرو نبسته و با ابزارمنطق عقل و اسناد تاريخى و با استناد به آيات كريمه قرآن و روايات معتبر، به دفاع از حريم پيامبران الهى پرداخته‌اند.

قرآن كريم هماره از باور به پيامبران بزرگ الهى در كنار باور به پيامبر گرامى اسلام (ص) ياد كرده و ضمن تكريم از مقام شامخ همه انبيا، آنان را به‌عنوان حجت خدا بر مردم و گواه بر آموزه‌هاى آسمانى ستوده است.[١]

بى ترديد يكى از مهم‌ترين مباحث مطرح در كتاب‌هاى كلام، تفسير و قرآن‌پژوهى، نزاهت دامان پاك انبياى الهى از هرگونه زشتى، كدورت و نقص و زدودن همه گونه نسبت ناروا و نسنجيده از شخصيت حقيقى و حقوقى آنان است. آنچه مسلم است، اين حقيقت تلخ است كه در طول تاريخ نبوت، از گذشته تا كنون، به‌ويژه پس از رحلت رسول گرامى اسلام (ص)، پيوسته، مجموعه‌اى از به اصطلاح اسرائيليات، حاوى عقايد، حكايات و قصص ناروا يا دروغ از سوى جاهلان متعرض يا مغرضان متهتك در حق پيامبران الهى به‌ويژه رسولان اولوالعزم و به هدف مخدوش ساختن ساحت مبارك آنان پديد آمده و در قالب كتاب، مقاله، اسناد تاريخى و غيره و متأسفانه به نام و در لواى حقيقت‌پژوهى و تاريخ‌نويسى منتشر شده است. صد البته عالمان ربانى و پيروان راستين كتاب‌هاى آسمانى و انبياى بزرگ الهى، ساكت ننشسته و با تبعيت از منطق وزين، سند معتبر و عقل سليم به دفاع از ساحت آنان قد علم‌

[١] . نساء، آيات ١٦٦- ١٦٣.