معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٧٩ - ١ منزلت پيامبران الهى در قرآن
كرده و در برابر آن گونه تباهنوشتههاى اسرائيلى و كژنگاشتههاى تاريخسوز، به پديدآوردن آثارى سترگ در دفاع از حريم انبيا اقدام كردهاند.
از جمله در زمان ما نيز، مفسر عالىقدر و فقيه بلند مرتبه، حضرت آيتالله فقيد معرفت بهعنوان يكى از برجستهترين قرآنپژوهان معاصر، پرچمدار مبارزه با چنين خرافهبافىها و كژانديشىهايى شد و با حساسيت ويژهاى در جاى جاى آثار خويش به تطهير پيامبران و تنزيه شأن آنان از آن عقايد فاسد پرداخت.
در مقاله حاضر كوشش خواهيم كرد تا به تفكيك، به طرح مواردى از اين گونه اسرائيليات قديم و جديد پرداخته، به سبك و روش مرحوم آيتالله معرفت در مواجهه علمى با آنها اشاره كرده، سهم ايشان در تاريخ مدافعه از حريم انبيا را مشخص كنيم.
١. منزلت پيامبران الهى در قرآن
قرآن، انبياى عظام الهى را در والاترين مقام قداست قرار داده، سرآمد بندگان خالص حق تعالى شمرده است. اينان نخبگان و برگزيدگان خلايق به شمار مىروند:
خداوند، آدم و نوح و آل ابراهيم و آل عمران را بر جهانيان برگزيد.[١]
در سوره انعام (آيههاى ٨٧- ٨٤) پس از آن كه از پيامبرانى مانند اسحاق، يعقوب، نوح، داود، سليمان، ايوب، يوسف، موسى، هارون، زكريّا، يحيى، عيسى، الياس، اسماعيل، يسع، يونس، لوط، و پدران و فرزندان و برادران آنان ياد مىكند، آنان را به «محسنين» و «صالحين» وصف مىكند، كه آنان را بر جهانيان برترى داده و به راه راست هدايت كرده است.
در آيات و سورههاى ديگر با بهترين وصفى آنان را ستوده است كه با مختصر مراجعه به قرآن كريم اين ستايش والا بهخوبى آشكار مىشود.
آيتالله معرفت در اين باره مىفرمايد:
[١] . آل عمران، آيه ٣٣.