معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ١١٤ - چاپ قرآن توسط مستشرقان

مبالغه و شكاكيت رسيد كه آفريدگار و روح را انكار نمود و يكى از باورهاى فلسفه غرب اين بود: موضوع وحى كه در آثار پيشينيان آمده، ساخته و پرداخته اذهان افرادى است كه تحت عنوان نبّوت، برخاسته و آن را دستاويز جذب مردم به‌سوى خود قرار دادند ...[١]

بررسى‌

اين نظريه، در غرب نضج گرفت، به‌گونه‌اى كه شيوه رسمى دانش‌هاى غربى به شمار آمد تا سرانجام دانشمندان آمريكايى در سال ١٨٤٦ ميلادى، به نشانه‌هايى از وجود روح، پى بردند و اين موضوع از آمريكا به اروپا رسيد و آنان بر اساس ادلّه‌اى محسوس، وجود عالم روح را اثبات كردند. در اين رهگذر، موضوع وحى، پس از آنكه جزئى از پندارها و اوهام پيشينيان پنداشته مى‌شد، دوباره زنده شد و مورد بحث و مناظره دانشمندان قرار گرفت، البته اين بار با روش‌هاى علوم تجربى مورد بررسى واقع شد و تا حدودى به باورهاى عالمان مسلمان نزديك شدند.[٢]

چاپ قرآن توسط مستشرقان‌

پس از آنكه گروهى از مستشرقان نسبت به قرآن نگرش وحيانى يافتند و يا به‌خاطر قداستى كه اين كتاب آسمانى نزد مسلمانان دارد و يا به منظور اهداف علمى و فرهنگى به كتابت خطى و چاپ مصاحف قرآنى روى آوردند؛ استاد معرفت درباره اين اقدام مستشرقان چنين گزارش كرده است:

چاپ مصحف‌ها مانند كتابت خطى آن، در دوره‌هاى مختلف رو به كمال داشته است. نخستين بار در حدود سال ٩٥٠ هجرى مطابق ١٥٤٣ ميلادى، قرآن در بندقيه به چاپ رسيد، ولى پس از چاپ، مقامات كليسا به معدوم كردن آن دستور دادند. پس از آن در سال ١١٠٤ هجرى مطابق با ١٦٩٢ ميلادى‌

[١] . معارف القرن العشرين، ج ١٠، ص ٧١٣.

[٢] . محمدهادى معرفت، التمهيد فى علوم القرآن، ج ١، صص ٣٤- ٣٣.