معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٢٥٠ - مصادر قرآن

از متن اصلى غير عربى. پس در نتيجه قرآن، وحى است و توضيح و تفصيل عربى كتاب آسمانى است، زيرا متن اصلى آن از آسمان نازل شده است.[١]

٢. تئودور نولدكه‌[٢] قرآن را برگرفته از متون كهن دانسته است؛ دليل آن تنها همگونى آموزه‌هاى قرآن و ديگر كتب است؛ چرا كه داستان‌ها و حكمت‌هاى قرآن همان‌ها است كه در كتب يهود و اناجيل و حتّى در آموزه‌هاى‌ زردشت‌ و برهما آمده است؛ از جمله داستان معراج و نعمت‌هاى اخروى و جهنم و صراط و آغاز با بسمله و نمازهاى پنج‌گانه و ديگر احكام عبادى؛ نيز گواهى هر پيامبر به پيامبر بعدى كه همه و همه برگرفته از متون كهن است كه نزد عرب شناخته شده بود.

استاد معرفت در نقد كلى آن مى‌فرمايد:

اينان پنداشته‌اند قرآن، نمادى از تلمود است كه از عالمان يهود و ديگر اديان كه با جزيرةالعرب ارتباط نزديك داشتند به پيامبر رسيده، و پيامبر پيش از آن‌كه نبوت خود را علنى سازد با آنان برخورد داشت.

٣. ويل دورانت‌ در تاريخ خود يادآور مى‌شود كه دين اسلام در بعضى موارد به آيين يهود شباهت دارد. قرآن از يك‌سو به ستايش دين يهود مى‌پردازد و از سوى ديگر آن را نكوهش مى‌كند؛ اما در زمينه مفاهيمى چون توحيد، نبوت، ايمان، توبه، روز حساب و بهشت و دوزخ از تعليمات‌ موسى‌ متأثر است ... مراسم دينى آيين يهود به نام شمايسرائل «=هان گوش كن اسرائيل» كه تأكيدى است بر يكتايى خدا، در دين اسلام به‌صورت‌ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‌ در آمده است ... عبارت‌ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ... انعكاسى از يكى از عبادات مكرر تلمود است. همچنين صفت رحمان كه به الله اختصاص دارد، يادآور صفت رحمان است كه در مورد يهود به كار مى‌رود. صفات و اصطلاحاتى كه در تلمود

[١] . ر. ك: يوسف درّه الحداد، دروس قرآنية، ج ٢، صص ١٨٨- ١٧٣، فصل: القرآن و الكتاب بيئة القرآن الكتابية، منشورات المكتبة البولسية، لبنان، ١٩٨٢ م.

[٢] . عمر رضوان، آراء المستشرقين حول القرآن الكريم و تفسيره، ج ١، صص ٢٩٠- ٢٧٢ و ٣٣٥. همچنين ر. ك: تاريخ قرآن، نولدكه، ترجمه جورج تامر، فصل اول( نبوت محمد و منابع تعاليم وى)، ص ٣ به بعد.