معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٣٨٣ - ٥ اهميت و ضرورت ترجمه قرآن

ترجمه را موجب ابطال نماز دانسته‌اند.[١]

استاد (ره) بر اساس نظر فقها چنين فرموده‌اند:

هيچ يك از احكام شرعى قرآن، بر ترجمه آن جارى نيست. البته ترجمه قرآن از جهت انتساب آن به قرآن مانند ساير تفاسير محترم خواهد بود؛ ولى نه به مثابه خود قرآن.[٢]

پر واضح است كه عدم ترتيب احكام شرعى بر ترجمه قرآن و عدم جواز قرائت نماز به غير عربى و حتى عدم جواز قرائت قرآن به غير عربى به معناى عدم جواز از ترجمه قرآن نيست؛ زيرا هدف از ترجمه قرآن به اين امور منحصر نيست تا عدم جواز آن‌ها به معناى عدم جواز ترجمه قرآن باشد؛ ترجمه قرآن ضرورتى انكارناپذير براى تحقق هدف نزول قرآن است؛ يعنى هدف كلى قرآن هدايت انسان‌ها است و اين هدف تحقق نمى‌پذيرد، مگر با ابلاغ مفاهيم و معانى بلند قرآن به تمامى اقوام با زبان خودشان، از اين رو استاد (ره) ترجمه قرآن را يك ضرورت تبليغى معرفى كرده است.[٣]

ايشان چنين نگاشته‌اند:

تاكنون هيچ دانشمند و فقيهى نگفته است ترجمه قرآن به ديگر زبان‌ها، به منظور دعوت به دين اسلام و آشنايى آنان با شريعت و حقايق قرآن، ممنوع است.[٤]

٥. اهميت و ضرورت ترجمه قرآن‌

ضرورت ترجمه قرآن و اهميت آن امرى است روشن و به استدلال نياز ندارد؛ ولى اجمالًا بايد گفت با توجه به چند نكته، ضرورت ترجمه قرآن بيشتر روشن مى‌شود:

الف. دعوت اسلام همگانى است و به ملت عرب اختصاص ندارد؛ اگر دعوتى جهان‌شمول باشد، بايد به زبان‌هاى مختلف هم قابل ارائه باشد.

[١] . جواهر الكلام، ج ٩، ص ٢٩٩.

[٢] . تاريخ قرآن، ص ١٨٦؛ المفسرون فى ثوبه القشيب، ج ١، صص ١٢٥- ١٢٣.

[٣] . التفسير و المفسرون، ج ١، ص ١٢٧.

[٤] . تاريخ قرآن، ص ١٨٧؛ التفسير و المفسرون فى ثوبه القشيب، ج ١، ص ١٢٧.