معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ١١٦ - اقتباس قرآن از تورات

اسقف‌ يوسف درّة الحدّاد[١] مى‌نويسد:

قرآن از منابع گوناگونى بهره برده كه مهم‌ترين آن‌ها كتاب مقدس به‌ويژه‌ تورات‌ است. گواه بر اين مطلب خود قرآن است كه چنين اذعان كرده است:

إِنَّ هذا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولى‌* صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى‌،[٢]

أَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِما فِي صُحُفِ مُوسى‌* وَ إِبْراهِيمَ الَّذِي وَفَّى* أَلَّا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى‌،[٣]

وَ إِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ* أَ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ آيَةً أَنْ يَعْلَمَهُ عُلَماءُ بَنِي إِسْرائِيلَ.[٤]

يوسف درّه‌ با استناد به اين آيات استنباط خود را از مفاد آن‌ها چنين بيان كرده است:

آيه نخستِ محمّد، بيانگر سازگارى قرآن او با زبر الأولين (متون پيشينيان) است و آيه دوم، عالمان بنى‌اسرائيل را بر اين هماهنگى گواه مى‌گيرد، امّا راز ارتباط ميان قرآن و زبر الأولين چيست؟ مطلب از اين قرار است كه آيه‌هاى او توسط دانشمندان بنى‌اسرائيل از آن كتاب‌ها به‌دست او رسيده، ولى چون به زبان غير عربى بوده، محمّد (ص) آن‌ها را به عربى برگردانده است.

نيز آيه‌ وَ مِنْ قَبْلِهِ كِتابُ مُوسى‌ إِماماً وَ رَحْمَةً وَ هذا كِتابٌ مُصَدِّقٌ لِساناً عَرَبِيًّا[٥] آشكارا بيان مى‌كند كه‌ محمّد شاگردى كتاب‌ موسى‌ را كرده و آن‌را در قالب زبان عربى ريخته است. پس منشأ اصلى مطالب قرآن، كتاب‌ تورات‌ است.[٦]

مشتشرقان ديگرى همچون‌ تسدال‌، ماسيه‌، اندريه‌، لامنز، گلدزيهر و نولدكه‌[٧]

[١] . يوسف درّة الحداد در سال ١٩٣٩ ميلادى به رتبه كاهنى در كنيسه لبنان دست يافت سپس به مدت ٢٠ سال با همان گرايش به بررسى‌هايى در زمينه اسلام و قرآن پرداخت و در اين تلاش‌ها در جهت تقريب و همگرايى بين قرآن و عهدين برآمد تا عهدين را به عنوان منبع و مصدر آنچه قرآن به وحى نسبت داده معرفى كند. او در سال ١٩٧٩ درگذشت.

[٢] . اعلى، آيات ١٩- ١٨.

[٣] . نجم، آيات ٣٧- ٣٦.

[٤] . شعراء، آيات ١٩٧- ١٩٦.

[٥] . احقاف، آيه ١٢.

[٦] . يوسف درّة الحداد، دروس قرآنية، ج ٢، صص ١٨٨- ١٧٣، فصل: القرآن و الكتاب بينة القرآن الكتابية.

[٧] . ر. ك: عمر رضوان، آراء المستشرقين حول القرآن الكريم و تفسيره، ج ١، صص ٢٩٠- ٢٧٢؛ نولدكه، تاريخ قرآن، فصل اول( نبوت محمد و منابع تعاليم وى)، ص ٣ به بعد.