معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٩٢ - معناى لغوى هرمنوتيك

گزارش مى‌شود.

معناى لغوى هرمنوتيك‌

هرمنوتيك‌[١] واژه‌اى يونانى است كه از فعل هرمنوئين‌[٢] به معناى تفسيركردن و اسم هرمنيا[٣] به معناى تفسير[٤] گرفته شده است. به گفته‌ آنتونى كرباى‌، ريشه واژه هرمنوتيك، واژه يونانى‌Hermeneuein است به معناى تأويل كردن، به زبان خود ترجمه كردن، و به معناى روشن و قابل فهم كردن و شرح دادن به‌كار مى‌رود.[٥] ارسطو نيز بخشى از منطق ارغنون را با عنوان بارى ارمينا[٦] يعنى در باب تفسير معرفى كرد. لفظ هرمنوتيك با هرمس،[٧] خداى خبررسان خدايان يونان اساطيرى نسبت دارد[٨] زيرا هرمس با دريافت پيام خدايان و حقايق وراى فهم انسانى و توضيح و تبيين آن‌ها، وظيفه ابلاغ پيام‌ها را به مردم انجام مى‌داد به گونه‌اى كه براى عقل بشر قابل درك و فهم باشد. بنابراين، هرمس بايد با زبان خدايان و زبان بنى‌آدم آشنايى كامل داشته باشد تا بتواند مأموريت خود را انجام دهد. نسبت هرمنوتيك با هرمس از اينجا روشن مى‌شود كه هرمنوتيك نيز درصدد است تا فرايند فهم زبان و قواعد آن‌را به فهمندگان بياموزد و وظيفه هرمس را در فهم هر زبانى آشكار سازد. پس زبان، واسطه انتقال پيام خدايان‌

[١] .Hermeneutics

[٢] .hermenuein

[٣] .hermeneia

[٤] .interpretation

[٥] . جمعى از نويسندگان، هرمنوتيك مدرن، ص ٩

[٦] .Peri Hermeneias

[٧] .Hermes

[٨] . هرمس دراساطير يونانى فرزند زئوس و مايا معرفى شده و زئوس كه از عملكرد فرزندش راضى بود مأموريت ابلاغ و ارسال و ترجمان پيام خدايان را به او سپرد. البته برخى مأموريت هدايتگرى ارواح مردگان به جايگاهشان را نيز به هرمس نسبت مى‌دهند. و در پاره‌اى از منابع، هرمس‌هاى متعدد نام برده شده كه هريك به خداى انباء ارتباط پيدا مى‌كنند.