معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ١٤٠ - نشانهاى ديگر بر حقانيت رسالت پيامبر

مرجع ضمير مستتر در فعل «لم ينبا» كسى است كه رو در روى رسالت ايستاده، با ريشخند بدان اعلام مى‌دارد كه در صورت ايمان نياوردن ديگران به اين پيام، بار گناه ديگران را نيز بر دوش خواهد كشيد. قرآن در پاسخ ايشان اعلام مى‌دارد كه آيا بديشان ابلاغ نشده كه هر كسى سرانجام كيفر كار خويش را خواهد ديد و هيچ‌كسى بار گناه ديگرى را بر دوش نخواهد كشيد:

وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى‌[١]

نشانه‌اى ديگر بر حقانيت رسالت پيامبر

أَ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ آيَةً أَنْ يَعْلَمَهُ عُلَماءُ بَنِي إِسْرائِيلَ‌[٢]

نشانه ديگر بر حقانيت دعوت محمدى، آن است كه راسخين در علم از ميان اهل كتاب حقانيت آن را به يارى حقايقى كه بدان‌ها دست يافته‌اند گواهى مى‌كنند:

لكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَ الْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ.[٣]

وَ إِذا سَمِعُوا ما أُنْزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرى‌ أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ يَقُولُونَ رَبَّنا آمَنَّا فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِينَ؛[٤]

و هر زمان آياتى را كه بر پيامبر (اسلام) نازل شده بشنوند، چشم‌هاى آن‌ها را مى‌بينى كه (از شوق،) اشك مى‌ريزد، به‌خاطر حقيقتى كه دريافته‌اند؛ آن‌ها مى‌گويند: «پروردگارا! ايمان آورديم؛ پس ما را با گواهان (و شاهدان حق، در زمره ياران‌ محمد) بنويس!»

اين كشيشان و راهبان‌اند كه در برابر حقيقت تكبّر ندارند، هر جا بدان دست يابند در برابر آن خاضع‌اند، و اينك آن را در دامن اسلام يافته‌اند.

قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ كَفَرْتُمْ بِهِ وَ شَهِدَ شاهِدٌ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ عَلى‌ مِثْلِهِ فَآمَنَ وَ اسْتَكْبَرْتُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ؛[٥]

[١] . اسراء، آيه ١٥.

[٢] . شعراء، آيه ١٩٧.

[٣] . نساء، آيه ١٦٢.

[٤] . مائده، آيه ٨٣.

[٥] . احقاف، آيه ١٠.