معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٤٥ - در عرصه توزيع

مى‌دهد يا به پس‌انداز و سرمايه‌گذارى مى‌پردازد. غرض او از پس‌انداز و سرمايه‌گذارى در صورتى كه خود به آن نياز نداشته باشد، كمك‌رسانى به ديگران و برطرف‌كردن نياز تهيدستان است؛ بنابراين، در صورت امكان، هم بر املاك و دارايى‌اش افزوده مى‌شود و هم درآمدهاى جارى وى فزونى مى‌يابد؛ و مهم‌تر از همه، جامعه از دارايى او بهره فراوانى مى‌برد و سطح رفاه جامعه فزونى مى‌يابد.

٢. شخص، املاك و دارايى خود را به‌گونه‌اى تخصيص مى‌دهد كه در سراى ديگر منافعى نصيب وى شود؛ به همين سبب بخشى از آن را به ارث مى‌گذارد و بقيه را در راه خدا همانند وقف اختصاص مى‌دهد. فرد مى‌كوشد تا قليل الموونه و كثير المعونه‌: «كم هزينه و بسيار يارى رسان» باشد.

٣. همه فعاليت‌هاى توليدى و تخصيص درآمدها و ثروت براى جلب خشنودى خداى متعال انجام مى‌شود. اين امر رشد و تعالى فرهنگ جامعه را در پى خواهد داشت.

با توجه به آنچه گذشت مى‌توان وجدان‌هاى بيدار را به داورى طلبيد كه آيا در اقتصاد قرآنى با توجه به انگيزه فرد در توليد و تخصيص درآمد و ثروت، همسويى بين منافع شخصى و عمومى ممكن است يا در ساير اقتصادها؟ اگر قرار باشد «يك دست نامرئى» بين منافع شخصى افراد و منافع عموم جامعه پيوندى ايجاد كند، فقط با توجه به اقتصاد قرآنى ممكن است؛ چرا كه افراد براى رسيدن به سود و مطلوبيت بيشتر و پايدارتر بايد در فعاليت‌هاى اقتصادى و در تخصيص درآمد رعايت مصالح و منافع ديگران را به‌صورت اصل غيرقابل انكار در نظر داشته باشند. تحقق اين هدف تنها در اقتصاد قرآنى ممكن است.

حضرت آيت‌الله معرفت (ره) علاوه بر بررسى مكاتب اقتصادى و تبيين ديدگاه قرآنى درباره مكتب اقتصادى اسلام، به برخى مسايل اقتصادى ديگر از منظر قرآن پرداخته‌اند كه در ادامه به چند بحث اساسى ديگر اشاره مى‌شود. يكى از مسايل مهم اقتصادى در هر مكتبى، رشد و آبادانى اقتصادى است.