معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ١٥٠ - راز برخى همسانىها ميان معارف قرآن و عهدين

مى‌داند. او در ادامه مى‌گويد پيامبر اسلام براى جلب نظر مساعد يهوديان مدينه، برخى از شكل‌هاى عبادات آنان را پذيرفت؛ به‌عنوان نمونه در روز دهم محرم كه مطابق با يكى از روزهاى مقدس يهوديان است، به‌طور موقت اعلام روزه كرد. او حتى عبادات سه‌گانه هر روز يهوديان را عامل افزودن نماز ميانه به نمازهاى صبح و شب كه حداقل برخى از مسلمانان در مكه بجا مى‌آوردند، مى‌داند و نماز جمعه را مشابه اعمالى مى‌داند كه يهوديان، غروب روز براى آماده شدن براى شنبه انجام مى‌دادند.[١]

راز برخى همسانى‌ها ميان معارف قرآن و عهدين‌

بى‌ترديد شباهت‌هايى ميان معارف و آموزه‌هاى قرآن و عهدين وجود دارد. حال پرسش اين است كه راز اين هم‌سنخى چيست؟

استاد معرفت مى‌نويسد: هماهنگى اديان آسمانى و يگانگى سخن آنان ناگزير بايد داراى دليلى معقول باشد كه سه احتمال وجود دارد:

برخوردارى از خاستگاه مشترك؛ از آنجا كه همگى برگرفته از يك ريشه هستند طبعاً در سرشاخه‌ها همگون خواهند بود.

به دليل اينكه برخى از برخى ديگر گرفته شده‌اند؛ همسانى نتيجه اين دست به دست شدن است.

همسانى اتفاقى است و دليل معقولى ندارد.

بى‌ترديد گزينه سوم را نمى‌توان پذيرفت، چرا كه با حكمت شگرف حاكم بر جهان تدبير سازگار نيست. مى‌ماند دو گزينه نخست؛ سئوال اين است، اين جماعت را چه شده كه گزينه مستدل نخست را ناديده گرفته و بر آن گزينه بى‌پايه و سست دوم هم داستان شده‌اند؟! إن هذا لشئ مريب‌!

شواهد فراوانى كه بر استوارى احتمال اول وجود دارد، گزينه ديگر را از اساس ويران مى‌سازد.

اولًا، قرآن خود به صراحت اظهار مى‌كند كه به‌طور مستقيم به پيامبر اسلام‌

[١] .The Encyclopeadia of Islam ,Vol .P .