معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٣٨٠ - ٣ ترجمه قرآن بين امكان و امتناع

ثانياً: ترجمه، ترجمه است و متن اصلى، متن اصلى؛ توضيح اينكه متن و سخن اصلى، ويژگى‌هاى خود را دارد و ترجمه، ويژگى‌هاى خودش را. اگر تمامى خصوصيات و عين ويژگى‌هاى سخن و متن اصلى در ترجمه وجود پيدا كند، ديگر بين متن و سخن اصلى با ترجمه «إثنينيت» و دوگانگى وجود نخواهد داشت، حال آنكه متن و سخن اصلى داراى وجود و تشخص ويژه خود است و ترجمه داراى وجود و تشخص خاص به خود؛ اين واقعيت مورد قبول هر محققى مى‌تواند باشد كه در ترجمه، برخى از خصوصيات و ويژگى‌هاى اصلى از دست مى‌رود، ليكن مهم آن است كه هدف اساسى از ترجمه كه ايجاد ارتباط با مخاطب و نقل پيام به وى است، از اين طريق برقرار مى‌شود و تمامى عقلا همين راه را براى تفهيم و تفهم فرهنگ‌ها و زبان‌هاى مختلف با يكديگر برگزيده‌اند.

اكنون بازمى‌گرديم به سخن استاد بزرگوارمان حضرت آيت‌الله معرفت (ره). در چند صفحه قبل بيان شد كه هدف استاد از طرح بحث ترجمه، پاسخ به سه پرسش اساسى بوده و اينك نوبت پاسخ‌گويى به يكى از پرسش‌ها از زبان ايشان فرا رسيده است. پرسش اين است كه آيا ترجمه قرآن به زبان‌هاى ديگر امكان دارد؟

استاد (ره) در مقام پاسخ‌گويى به اين پرسش چنين نوشته است:

قرآن سه ويژگى اساسى دارد كه نبايد از آن غفلت ورزيد. اين سه ويژگى است كه به اين كتاب آسمانى جنبه قدسيت داده و آن را از ديگر كتاب‌هاى آسمانى ممتاز كرده است.

ويژگى اول: تمامى عبارات و الفاظ قرآن، سخن خدا و ساخته خود او است؛ لذا خواندن و تلاوت آن يك گونه تعبد محض و موجب قرب به حق تعالى است.

ويژگى دوم: قرآن كتاب هدايت همگانى است كه صرفاً به راه راست و صراط مستقيم هدايت مى‌كند.

ويژگى سوم: قرآن معجزه جاويد اسلام است كه همواره دليل بر صدق و صحت نبوت خاصه بوده است.

پس مى‌توان گفت قرآن با اين سه ويژگى قوام گرفته است؛ بنابراين آيا با