معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٥٠١ - ٤ نزاهت حضرت نوح(ع)

ظاهر عبارت آيه از آن ابا دارد.

مى‌ماند اينكه فرمود:

وَ جَعَلْنا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْباقِينَ؛[١]

فرزندان وى را ماندگاران كرديم.

كه از آن استفاده مى‌شود كه همه بشر از نسل نوح‌اند و از ديگران نسلى برجاى نمانده است.

آيت‌الله معرفت با نقل روايت‌ ابى الجارود از امام‌ باقر (عليه السلام) ذيل آيه ياد شده، چنين توضيح مى‌دهد كه منظور از آنان «يعنى ماندگاران بر حق و پيامبرى و كتاب و ايمان از نسل او. وگرنه هر كه از فرزندان آدم در زمين است از نسل‌ نوح‌ نيست» و از همين رو امام (ع) به آيه‌ ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ‌ استدلال فرمود.[٢]

وى اين تأويل را «تأويلى بسيار موجّه» مى‌داند، به‌طورى كه آيه زير نيز آن را تحكيم مى‌كند:

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً وَ إِبْراهِيمَ وَ جَعَلْنا فِي ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَ الْكِتابَ‌[٣]

به حق‌ نوح‌ و ابراهيم‌ را فرستاديم و در ميان فرزندان آن دو نبوّت و كتاب را قرار داديم.

و همين معناى «ماندگارى» است كه در آن آيه ديگر فرمود:

وَ جَعَلَها كَلِمَةً باقِيَةً فِي عَقِبِهِ؛[٤]

و آن را براى پس از خود سخنى جاويدان كرد.

و نيز فرمود:

فَلَوْ لا كانَ مِنَ الْقُرُونِ مِنْ قَبْلِكُمْ أُولُوا بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسادِ فِي الْأَرْضِ؛[٥]

پس چرا از نسل‌هاى پيش از شما خردمندانى نبودند كه مردم را از فساد در زمين باز دارند؟

آيت‌الله معرفت سپس با بيان داستان هبوط حضرت‌ نوح‌ (ع) و نقل آيه‌

[١] . صافات، آيه ٧٧.

[٢] . تفسير قمى، ج ٢، ص ٢٢٣.

[٣] . حديد، آيه ٢٦.

[٤] . زخرف، آيه ٢٨.

[٥] . هود، آيه ١١٦.