معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ١٥١ - اختلاف قرآن و عهدين درباره الوهيت

وحى شده تا جهانيان را بيم دهد؛ پس چگونه مى‌توان بر خلاف اين احتمال به قرآن استناد كرد. اين چيزى جز تناقض در فهم و اجتهاد صريح در برابر نص نيست!

ثانياً، قرآن معارف استوارى به بشر تقديم كرده كه در پى فلسفه هستى و انسان‌شناسى است و هيچ انديشه بشرى را به آستانه آن‌ها راه نبوده، چه رسد به خرافات بشر بافته‌اى كه عهدين را پر كرده بود.

ثالثاً، آموزه‌هاى بلندى كه قرآن عرضه كرده، هرگز با افسانه‌هاى سست و دست‌نوشته‌هاى عهدين همخوانى ندارد. آيا مى‌توان اين بلند مرتبه را برگرفته از آن فرو مايه دانست؟[١]

اختلافات عميق قرآن و عهدين‌

آنچه بيش از هر چيز باعث تعجب است، اين است كه چگونه ادعا مى‌شود با وجود اختلافات عميق قرآن و عهدين، مباحث قرآن برگرفته از عهدين است! عدم هماهنگى معارف قرآن و عهدين درباره مقام الوهيت و نبوت، اختلاف‌هاى عميق داستان‌هاى انبيا همچون‌ ابراهيم‌، داوود، يعقوب‌، لوط و عيسى‌ و مهم‌تر از همه تفاوت شگرف قرآن و عهدين از نظر اعجاز، هر انسان منصفى را به اين باور مى‌رساند كه قرآن نمى‌تواند بر گرفته از عهدين باشد.

اختلاف قرآن و عهدين درباره الوهيت‌[٢]

استاد معرفت با اشاره به تفاوت‌هاى عميق قرآن و عهدين درباره الوهيت، مى‌نويسد: توصيف خداوند در قرآن بسى فراتر از فهم بشر آن روز است، بلكه اگر قرآن نبود، هرگز بشر بدان پايه و مايه از شناخت نمى‌رسيد؛ زيرا دقيق‌ترين توصيف خداوند آن است كه در خود قرآن آورده و بس.

[١] . محمدهادى معرفت، شبهات و ردود حول القرآن الكريم، ص ١٣.

[٢] . استاد معرفت اين مباحث را به‌طور گسترده در كتاب« شبهات و ردود» از ص ٢٥ تا ص ١٠٩ مورد بحث قرار داده است.