معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ١٣٥ - اهداف خاورشناسان

٣. تلاش در جهت مسيحى كردن مسلمانان، يا دست‌كم سست كردن باورهاى دينى آنان.

انگيزه‌هاى استعمارى، فرهنگى سياسى و اقتصادى را نيز مى‌توان بر موارد فوق افزود.[١]

به ياد دارم كه استاد معرفت در خلال تدريس به دو نكته مهم درباره خاورشناسان اشاره مى‌كردند. نخست اينكه همواره در برابر مباحث خاورشناسان بايد هوشيار بوده، فريب برخى تعريف و تمجيدهاى آنان از اسلام و پيامبر اسلام را نخوريم. به‌عنوان نمونه اگر گاهى در نوشته‌هاى برخى از آنان ديده مى‌شود كه پيامبر اسلام را فردى نابغه و برخوردار از ابتكاراتى ناشناخته براى اعراب معرفى مى‌كنند، هرچند اين سخن نشانى از حقيقت دارد، اما اراده‌اى باطل در وراى آن نهفته است؛ آنان در پى آنند كه گسترش اسلام را در شبه جزيره عربستان ناشى از نبوغ پيامبر قلمداد كنند نه ناشى از منشأ وحيانى آن.

ديگر اينكه اين خاورشناسان اگر هم بدون غرض و مرض و بر كنار از اهداف استعمارى و غيره به سراغ اسلام بيايند به جهت برخوردار نبودن آنان از طهارت درونى كه به حكم آيه‌ لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ‌[٢] شرط استفاده از قرآن است، راهى به درك عمق و عظمت قرآن ندارند و آنان را جز از ظاهر آن بهره‌اى نيست. استاد در آغاز بحث از مصادر قرآن، به سراغ قرآن مى‌رود و آن را به داورى مى‌طلبد. با توجه به اينكه برخى از خاورشناسان كوشيده‌اند وانمود نمايند كه قرآن خود نيز ادعاهاى آنان را درباره مصادرش تأييد مى‌كند، اين گواهى اهميتى دو چندان مى‌يابد. استاد معرفت مى‌نويسد:

اگر از خود قرآن بپرسيم گواهى خواهد داد كه بر پيامبر اسلام، محمد (ص) وحى شده، چنان كه بر پيامبران پيشين نيز وحى مى‌شد:

إِنَّا أَوْحَيْنا إِلَيْكَ كَما أَوْحَيْنا إِلى‌ نُوحٍ وَ النَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَوْحَيْنا إِلى‌ إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ وَ عِيسى‌ وَ أَيُّوبَ وَ يُونُسَ وَ هارُونَ وَ سُلَيْمانَ‌

[١] . محمدهادى معرفت، شبهات و ردود حول القرآن الكريم، ص ٨.

[٢] . واقعه، آيه ٧٩.