معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٨٨ - ٢ نزاهت پيامبر عظيم الشأن اسلام و قرآن كريم

عايشه‌ پيامبر را اذيّت كرده بودند، به دخترش گفت: به خدا قسم، مى‌دانى كه پيامبر تو را دوست ندارد و اگر من نبودم تو را طلاق مى‌داد[١].[٢]

آيت‌الله معرفت بدون اكتفا به استنباط تاريخ شفاف و پاك و پيراسته، از اين مسأله كه بر مبناى آن «قطعاً چنين است كه پيامبر در سال‌هاى زندگى عادى خود با يك همسر به سر برد و همين روش را تا زمانى كه با خديجه‌ بود تبليغ كرد» به آيات مربوط هم اشاره مى‌كند:

هرچه از زنان كه شما را پسند افتاد دو دو، سه سه، چهار چهار، به زنى گيريد. پس اگر بيم داريد كه به عدالت رفتار نكنيد، به يك زن بسنده كنيد.[٣]

و نيز:

و شما هرگز نمى‌توانيد ميان زنان عدالت كنيد، هرچند بر عدالت حريص باشيد.[٤]

مى‌دانيم كه اين آيات در اواخر سال هشتم هجرى فرود آمد كه پيامبر تا آن زمان همه همسران خود را گرفته بود، و با نزول اين آيات، ازدواج به چهار همسر محدود شد، حال آن كه پيش از آن هيچ محدوديّتى نداشت. بدين ترتيب اين سخن كه پيامبر آنچه را بر ديگران حرام كرد، براى خود روا شمرد، از اساس فرو مى‌ريزد.

ايشان سپس با تحليلى جامعه‌شناختى در خصوص مسأله مى‌نويسد:

افزون بر اينكه حتّى در شرايط استثنايى جامعه نيز امكان داشتن چهار همسر مشروط به رعايت عدالت شد، تازه اين قانون نيز در موقعيّتى مانند روزهاى جنگ و شهادت اعلام شد. آيا به راستى مى‌توان قاطعانه اظهارنظر كرد كه اكتفا به يك همسر در زمانى كه جنگ‌ها و تلفات دسته‌جمعى و انقلاب‌ها و شورش‌ها هزاران هزار مرد را درو مى‌كند، باز هم بهتر از تجويز چند همسرى در چنين شرايط استثنايى است؟[٥]

[١] . نقد شبهات قرآنى، ص ١٨٧.

[٢] . سيوطى، الدر المنثور، ج ٨، ص ٢٢١.

[٣] . نساء، آيه ٣.

[٤] . نساء، آيه ٢٩.

[٥] . نقد شبهات قرآنى، ص ١٨٨.