معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٥٦ - حق بهرهمندى از امكانات اقتصادى

شايسته توجه است كه در بهره‌مندى از نعمت‌هاى دنيايى بايد اسراف نشود، نعمت‌ها انسان را از آخرت غافل نكند، بلكه پلى باشد براى رسيدن به آخرت. علاوه بر اين‌ها، شرايط زمانى كه مسلمان در آن قرار دارد نيز مهم است. گاهى ممكن است وضع اقتصادى همانند دوران زندگى رسول‌الله (ص) بسيار بد باشد كه حضرت، سطح زندگى خود را همانند عموم مردم، بلكه پايين‌تر از آن‌ها قرار مى‌داد و زمانى هم توليدات و موقعيت اقتصادى مطلوب بوده است. به تعبير ديگر، نرخ رشد اقتصادى مناسب بوده است؛ اما توزيع امكانات اقتصادى چنان نامناسب و ناعادلانه صورت گرفته كه بخش بزرگى از مردم در فقر و تنگدستى قرار گرفته‌اند. اين وضعيت بعد از زمان رسول‌الله (ص) به‌ويژه زمان حكومت‌ عثمان‌ پيش آمده بود و امام‌ على‌ (ع) در آن هنگام مى‌زيست؛ بنابراين در جايگاه امام جامعه و بعد در مقام خليفه مسلمانان بايد ساده مى‌زيست. زمانى هم هيچ يك از اين شرايط نيست، چنان كه در روايت ديگرى از امام‌ صادق‌ (ع) نقل شده است:

لَا بَأْسَ أَنْ يَكُونَ لِلرَّجُلِ عِشْرُونَ قَمِيصاً.[١]

اشكالى ندارد انسان بيست پيراهن داشته باشد.

[١] . همان، ح ١٦.