معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٩١ - ٢ نزاهت پيامبر عظيم الشأن اسلام و قرآن كريم

چون آنان را طلاق گفتند- گناهى نباشد، و فرمان خدا صورت اجرا پذيرد.[١]

ايشان آنگاه با استشهاد به آيات سوره احزاب، يعنى:

بر پيامبر در آنچه خدا براى او فرض گردانيده گناهى نيست. اين سنت خدا است كه از ديرباز در ميان گذشتگان معمول بوده، و فرمان خدا همواره به اندازه مقرّر است.

همان كسانى كه پيام‌هاى خدا را ابلاغ مى‌كنند و از او مى‌ترسند و از هيچ‌كس جز خدا بيم ندارند. و خدا براى حساب‌رسى كفايت مى‌كند. محمّد پدر هيچ يك از مردان شما نيست، ولى فرستاده خدا و خاتم پيامبران است. و خدا همواره بر هر چيزى دانا است. (احزاب/ ٣٨- ٤١)

اين چنين به تبيين فلسفه ماجرا مى‌پردازد:

دو نكته در اينجا قابل ذكر است:

يك: آنچه پيامبر در دل خود پنهان مى‌كرد و خدا آشكارش فرمود، اطلاع وى از سرانجام كار بود و اينكه اين رابطه ازدواج به جدايى خواهد انجاميد، و اين زمينه‌سازى بود براى تحقق بخشيدن حكمت ديگرى كه خداى تعالى براى تحكيم قانون خود در زمين در نظر گرفته بود.

دو: ترس پيامبر از اين بود كه فتنه جاهليت قديم برخيزد، و عرب، نقض عادات موروثى خود را يكى پس از ديگرى برنتابد. چرا كه اين قانون الهى ضربه تمام كننده‌اى عليه آداب و رسوم معمول نياكانشان بود و لذا خداوند متعال با نزول آيات زير به او اطمينان داد و وعده فرمود كه آيين او و حاكميّت او بر هر راه و رسم مخالفى چيره خواهد گشت و موانع را از سر راه برخواهد داشت:

هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‌ وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ‌ (توبه/ ٣٣، صف/ ٩. در سوره فتح آيه ٢٨ مشابه اين تعبير آمده و هر سه سوره مدنى هستند.)

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ‌ (حجر/ ٩)

وَ لا تَكُ فِي ضَيْقٍ مِمَّا يَمْكُرُونَ‌ (نحل/ ١٢٧ و مشابه آن در سوره نمل/ ٧٠)

وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ‌ (مائده/ ٦٧)[٢]

[١] . همان.

[٢] . همان، ص ١٩٠.