معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٣٨٥ - ٦ شرايط ترجمه

(مخاطبين اوليه كه عرب بودند) بوده باشد.[١]

قهراً يكى از راه‌هاى تحقق اهداف مذكور، ترجمه قرآن به زبان‌هاى مختلف بشرى است تا از اين راه با مفاهيم بلند قرآنى آشنا و آنگاه به آن بگروند.

٦. شرايط ترجمه‌

گرچه حضرت آيت‌الله معرفت (ره) طرفدار جدى ترجمه قرآن است، اما هرج و مرج و حاكم كردن سليقه‌هاى فردى در امر ترجمه را هم نمى‌پذيرد و براى ترجمه قرآن شرايطى لازم مى‌داند كه عين عبارت استاد نقل مى‌شود:

براى ترجمه مطلوب قرآن شرطهاى زير را بايد در نظر گرفت:

١. بايد با دقت تمام محتواى هر آيه با دلالت‌هاى لفظى آن، چه اصلى و چه تبعى، مورد عنايت قرار گيرد و دلالت‌هاى عقلى آيه كه نياز به استدلال دارد به تفسير واگذار شود.

٢. بايد با انتخاب نزديك‌ترين معانى و مناسب‌ترين قالب در زبان مقصد، معنى و مفهوم كامل آيه در متن ترجمه شده ظاهر شود و اگر حسب ضرورت نياز به افزودن مطلبى يا واژه‌اى باشد، بايد آن‌ها را در داخل قلاب قرار داد.

٣. ترجمه قرآن بايد زير نظر هيأت متخصصى باشد كه به علوم مختلف دينى اشراف كافى داشته باشند تا متن مترجم از خطا و انحراف مصون باشد.

٤. بايد حروف مقطعه در اوايل سور بدون ترجمه و كلمات متشابه مانند «برهان» در آيه ٢٨ سوره يوسف، «دابه» در آيه ٨٢ سوره نمل و «اعراف» در آيه ٤٦ سوره اعراف به همان حالت ابهام ترجمه شود و از شرح و تبيين آن‌ها خوددارى شود.

٥. ضرورت دارد از استعمال مصطلحات علمى و فنى در ترجمه پرهيز كرد؛ زيرا ترجمه، براى استفاده عمومى است و اصطلاحات خاص جنبه اختصاصى دارد و نيز بايد از ذكر آراى گوناگون در ترجمه خوددارى كرد.

٦. مناسب است ترجمه قرآن گروهى انجام شود و هر كس با توجه به تخصص خود بخشى را براى ترجمه انتخاب كند كه بدان موضوع علاوه‌

[١] . تاريخ قرآن، صص ١٩٦- ١٩٥.