معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٢٣٢ - ب بررسى سندى و تناقضات محتوايى
عُقُولِ أُمَّتِه ....[١]
چگونه ممكن است كسى كه عقلش و درك و فهمش بالاتر از همه امت باشد اما براى اطمينان خاطر در يك مسأله الهى و غيبى كه كسى ديگر چندان اطلاعى ندارد به فردى مراجعه كند كه قارى كتب تحريف شده تورات و انجيل بوده است.
٤. از نظر عقلى آن پيامبرى مىتواند ديگران را بهوسيله وحى الهى در مسير هدايت و كمال قرار دهد كه خود از هرگونه خطا و اشتباه در دريافت وحى، مصون و ايمن باشد. لذا اين داستان با مبانى عقلى در مسأله عصمت رسولان در زمينه وحى، سازگارى ندارد.
٥. روايات صحيحه فراوانى داريم كه بيان مىكنند خداوند در شبانهروز فرشتهاى بر رسول اكرم (ص) گمارده بود تا ايشان را به كمالات انسانى رهنمون باشد. از آن جمله روايتى است از حضرت اميرمؤمنان (ع) درباره حضرت رسول (ص) كه مىفرمايد:
وَ لَقَدْ قَرَنَ اللَّهُ بِهِ مِنْ لَدُنْ كَانَ فَطِيماً أَعْظَمَ مَلَكٍ مِنْ مَلَائِكَتِهِ يَسْلُكُ بِهِ طَرِيقَ الْمَكَارِمِ وَ مَحَاسِنَ أَخْلَاقِ الْعَالَمِ لَيْلَهُ وَ نَهَارَه ....[٢]
ب. بررسى سندى و تناقضات محتوايى
علاوه بر اين اشكالات اساسى، اشكالهاى ديگرى نيز بر خود داستان وارد شده كه عبارتند از:
١. سند نقل اين داستان به شخصى كه خود شاهد داستان باشد نمىرسد. سند حديث طبق نقل طبرى در تاريخ اين است:
حَدَّثَنَا ابْنُ حُمَيْدٍ قَالَ: حَدَّثَنَا سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ: حَدَّثَنِي وَهْبِ بْنِ كَيْسَانُ مَوْلَيآلِ الزُّبَيْرِ قَال: سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ وَ هُوَ يَقُول لِعُبَيْدِ بْن عُمَيْر قَتَادَة لِلَّيْثي.
سپس حديث از عبدالله بن زبير به عبيد نقل مىكند. ناقل يعنى عبدالله بن زبير در آن وقت نبوده است. به طريق اولى ساير افراد مذكور در سلسله سند
[١] . محمد بن يعقوب كلينى، اصول كافى، ج ١، ص ١٢.
[٢] . صبحى صالح، نهج البلاغه، خطبه قاصعه، ش ١٩٢.