معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٢٢١ - خطاناپذيرى وحى

القا كند، بلكه به منصه ظهور آوردن وقايعى در حيات افراد و جوامع بوده است. خود كتاب مقدس سراپا يك مكتوب بشرى است كه حكايتگر اين وقايع وحيانى است.[١]

مستشرقان اين شبهه را به قرآن مسلمانان سرايت داده‌اند.

وات‌ مى‌نويسد:

گفتن اينكه‌ محمد در عقايد خود يك دل و راست‌گو بوده، دليل آن نيست كه معتقدات وى همه درست بوده است ممكن است كسى در موضوعى يكدل باشد ولى اشتباه كند. براى نويسندگان مغرب زمين نشان دادن اينكه‌ محمد ممكن است اشتباهاتى كرده باشد چندان دشوار نيست.[٢]

چرايى خطا و اشتباه در مطالب وحيانى كتاب مقدس بر اساس تفسير خاص آن‌ها از وحى است زيرا كه آنان تجلى ذات اقدس الهى در عيسى‌ (ع) را مصداق وحى دانسته و يا آن را تجربه بشرى مى‌دانند.[٣]

مسلمانان بر اين عقيده هستند كه تمام پيامبران الهى از خطا و اشتباه مصون و محفوظ بوده و هيچ اشتباه و خطايى در پيام آنان راه ندارد. آن‌ها عصمت را يكى از شرايط هر پيامبرى دانسته‌اند؛ زيرا مهم‌ترين هدف پيامبران اين است كه حقايق وحيانى را كه سعادت دنيوى و اخروى بشر را به ارمغان مى‌آورد، بايد بدون كم و كاست و صحيح در اختيار انسان‌ها گذارده شود و اگر پيامبرى جائزالخطا باشد، هيچ تضمينى براى انجام رسالت و هدف اصلى آن كه سعادت بشر باشد وجود ندارد.

دلايل عقلى و نقلى فراوان وجود دارد كه ديدگاه خاورشناسان را نقد كرده، و استاد معرفت نيز آن‌ها را بيان نموده است،[٤] كه در اينجا به آن‌ها اشاره مى‌شود:

[١] . همان، ص ٢٦٨.

[٢] . مونتگمرى وات، محمد پيامبر و سياستمدارى، ص ٢٠.

[٣] . ر. ك: ايان باربور، علم و دين، ص ٣١؛ و نيز جان هيك، فلسفه دين، ص ١٣٦.

[٤] . ر. ك: محمدهادى معرفت، التمهيد فى علوم القرآن، ج ١، صص ٩٠- ٧٥.