معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٢٠٩ - نتيجهگيرى

نتيجه‌گيرى‌

از مجموع مباحث پيش‌گفته معلوم شد كه حضرت استاد آيت‌الله معرفت در مقام دفاع از كرامت قرآن، مساعى خود را به پاسخ از شبهه تأثيرپذيرى قرآن از فرهنگ زمانه معطوف و اثبات كرده‌اند كه قرآن با هدف تأثيرگذارى بر فرهنگ زمان نزول بلكه تمام فرهنگ‌ها و آيين‌ها آمده و غبار باطل و عناصر منفى فرهنگ‌ها به قرآن راه پيدا نكرده است.

آنجا كه قرآن از عناصر فرهنگ عربى بهره گرفته، انتخابى گزينشى، و از سر اختيار بوده و آنچه را پذيرفته، مورد قبول قرآن بوده است. از اين قاعده كلى تنها يك مورد استثنا مى‌شود و آن هم استفاده از واژگان‌هايى است كه وضع لغوى آن‌ها بر اساس باورهاى غلط بوده است اما قرآن تنها از باب مجارات و همگامى و در مقام تخاطب و تفاهم اين واژه‌ها را استعمال كرده و با حكمت وضع آن‌ها موافقتى نكرده است؛ شاهد آنكه در عمل مخالفت خود را با حكمت‌هاى مورد نظر واضعان نشان داده است.

قرآن نظام زندگى اجتماعى و خانوادگى را بر اساس ترسيمى كه از وضعيت مطلوب زن و مرد داشته، تنظيم كرده است. اين ترسيم بر ويژگى‌هاى روانى و روحى و ظرفيت‌هاى جنسيتى زن و مرد متكى است و لذا دليلى بر تغيير آن نيست؛ بلكه در جوامعى كه چنين ترسيمى را به هم زده‌اند شاهد بحران و بروز مشكلات فراوانى براى زنان بوده و هستيم. به علاوه وجود ضوابط و راهكارهايى همچون شروط ضمن عقد و اصل ولايت فقيه در موارد ويژه مى‌تواند پاره‌اى از مشكلات احتمالى را مرتفع كند. با اين نگاه مسائل مربوط به زنان در ساحت‌هايى نظير سرپرستى خانوار، ارث، طلاق، شهادت، ديه، قضاوت و ... توضيح داده مى‌شود. قرآن در اين زمينه‌ها تمام آنچه را لازم بوده، بيان داشته است و دليلى بر بيان ناقص حقوق زنان و واگذارى اتمام آن به آيندگان وجود ندارد.

در قرآن، پديده‌هايى همچون بردگى نيز از همان آغاز محدود و با هدف به تعطيلى كشاندن آن مطرح شد. بله! در موردى كه چاره‌اى از پذيرش موقت‌