معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ١٣١ - جمعبندى

در باب «واژگان بيگانه» بر اين استدلال عقلى تكيه كرده‌اند كه صِرف تشابه ميان واژگان قرآنى با واژگان بيگانه، عقلًا مستلزم آن نيست كه قرآن اين واژگان را از آن‌ها وام گرفته باشد؛ بلكه احتمال عكس آن نيز وجود دارد كه آن‌ها از زبان عربى استقراض و اخذ كرده باشند.

در باب ردّ اشتباهات نحوى و ادبى قرآن از استدلال‌هاى ادبى خود ادبا بزرگ عرب بهره گرفته است.

در زمينه اتّهاماتى كه برخى از مستشرقان در مورد پاره‌اى از قصص قرآنى مطرح كرده‌اند، با توجه به قرائن و شواهد تاريخى، واهى بودن احتمالات آنان را اثبات كرده‌اند.

در مجموع مى‌توان از نوع رويكرد و نقّادى استاد معرفت «ره» نسبت به پديده استشراق اين نتيجه را دريافت كرد كه شبهات مستشرقان را از طريق تحليل و استدلال‌هاى صحيح بايد پاسخ داد، نه آنكه در يك كلام بگوييم همه شبهات و اشكال‌هاى آنان سست و نادرست است و به نقد و بررسى نيازى ندارد!