معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ١١٧ - پاسخ استاد معرفت

نيز قرآن را برخاسته از متون پيشين دانسته‌اند، صرفاً به‌خاطر تشابه آموزه‌هاى قرآن و كتب آسمانى قبلى گمان كرده‌اند كه قرآن، پرتوى از تلمود است كه از دانشمندان يهود و ديگر اديان كه با جزيرةالعرب ارتباط نزديك داشتند به پيامبر رسيده و آن حضرت پيش از علنى ساختن نبوت خويش با آنان ارتباط داشته و بهره كامل برده است.

پاسخ استاد معرفت‌

ما مسلمانان معتقديم كه تمام اديان الهى از منبعى يگانه نشأت گرفته‌اند؛ و همه آن‌ها در پى توحيد كلمه و كلمه توحيد و عمل صالح و اتّصاف به مكارم اخلاق هستند و در اين زمينه هيچ گونه اختلاف و ناسازگارى در اصول يا فروع ندارند:

شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ وَ ما وَصَّيْنا بِهِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى‌ وَ عِيسى‌ أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ ...[١]

قرآن بيان داشته است كه حقيقت همه اديان، از آدم‌ تا خاتم، اسلام است:

إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ‌[٢]

كه همان تسليم در برابر خدا و پرستش خالصانه او است. در نتيجه دليل هم‌گرايى و سازگارى ميان اديان و كتب آسمانى، همان خاستگاه مشترك آن‌ها است و شواهد زيادى در اين زمينه وجود دارد:

يك. قرآن آشكارا اظهار مى‌دارد كه به پيامبر اسلام به‌طور مستقيم وحى نازل شده تا جهانيان را به آن بيم دهد؛ پس چگونه خاورشناسان براى احتمال خلاف، به قرآن استناد مى‌نمايند؟ در واقع آنان گرفتار تناقض و اجتهاد در برابر نص قرآن شده‌اند.

دو. معارف قرآنى بيانگر فلسفه هستى و انسان‌شناسى است؛ حال آنكه عهدين آكنده از خرافات و اوهام واهى است.

[١] . شورى، آيه ١٣.

[٢] . آل عمران، آيه ٩.