و امّا حرمت صوم واجب در سفر، از جهت رحمت بى‌كرانه اوست كه سفر، محلّ مشقّت و زحمت است، و آدمى سفرى در پيش دارد، اعنى: سفر «الى اللّه» و «فى اللّه» و «من اللّه»، بى‌دائى و دريائى: «وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ». [١] پس، رعايت مركب و سفينه لازم است، به قدر وسيله بودن، و همچنين است، صوم الوصال.

اين بود، برخى از «اسرار» و «حكم» و «علل الشّرائع» كه خواستيم در «اسرار الحكم» منضد و منتظم نمائيم، به حول اللّه و قوّته، و بعض أسرار ديگر، در ابواب ديگر فقه، مثل حجّ و غيره در كتاب «نبراس منظوم» مرتسم ساخته‌ايم، هر كه خواهد، به آنجا نظر كند و بعضى از فقها- رضوان اللّه تعالى عليهم- در اسرار العبادات نوشته‌اند، و گويا اين فقير الى اللّه الغنى، بيشتر مطالب برهانيّه و ذوقيات عيانيّه تحرير نموده باشد: «كلّ ميسر لما خلق له». [٢]

و اختتام پذيرفت، اين تأليف، در سال متمّم هزار و دويست و هشتاد و شش هجرى، سنة ١٢٨٦.

و تمّ تصحيحه و تبويبه و تنظيمه بيد الكريم الفيضى، فى:

١٠ من المرداد ١٣٨٣ شمسيه/ تهران.

[١] - اسرى/ ٧٠.
[٢] - «بحار الانوار» ج٦٧/ ١٩.