آقاى فيضى، متولد ١٩٧٩ ميلادى است، به تبريز، و از پى اخذ ليسانس جامعه‌شناسى از دانشگاه، به تحصيلات حوزوى آغازيده است و بالاخصّ، موفّق به شركت در درس حضرتين مستطابين، آقايان؛ محمد رضا حكيمى و حاج شيخ على عابدى شاهرودى- دامت افاضاتهما- متعقّب به نيل اجازه نقل حديث، از استاد نخستين گرديده است، و اينك، نيز از شركاء درس معقول حضرت آقاى حاج شيخ يحياى انصارى دارابى- دامت افاضاته- و تنى چند ديگر است، و هم به امر معظّم له است كه به كار «اسرار الحكم» مى‌پردازد.

امّا آثارى كه تا به حال تحرير، از اين جوان كوشا كه به تعبير بعضى از اركان معرفت‌ [١] به شيخ رئيس، حجة الحق ابو على سينا، مى‌بايد از او تعبير به «الفتى الفاضل» ياد كرد، به منصّه ظهور رسيده است، به ترتيب تاريخ طبع عبارت است:

١- «عرفان شيعى»، ١٣٨٠ خورشيدى.

٢- «جاودان انديشه»، (يادنامه مرحوم علامه جعفرى)، ١٣٨٠.

٣- «فيلسوف عدالت»، (يادگاره استاد حكيمى) ١٣٨٠.

٤- «شكوه شكوفه» (شرحى فلسفى و اجتماعى، بر قصايد پروين اعتصامى)، ١٣٨١.

٥- «كيمياى معرفت»، (يادنامه مرحومان؛ آقا ميرزا جعفر مجتهدى و ميرزا عبد الله مجتهدى و ...)، ١٣٨٢.

٦- «ديدار با على»، (تحقيق درباره شرح نهج البلاغه مرحوم علامه جعفرى) ١٣٨٢.

٧- تدوين و تنظيم «قرآن، نماد حيات معقول»، (اثر مرحوم علامه جعفرى) ١٣٨٢.

٨- ترجمه «كشكول شيخ بهائى»، ١٣٨٣.

٩- تصحيح «لؤلؤ و مرجان»، (اثر حاجى نورى)، ١٣٨٣.

١٠- تصحيح و ويرايش «تذكره شاه طهماسب»، ١٣٨٣.

و اميد مى‌دارم كه به مدد نيكان و پاكان، پيوسته بر كمّ اين مقولات، و بيشتر بر كيف آن، افزوده شود: «و ما ذلك على الله بعسير».

واپسين سخن نيز اين است كه: از آنجائى كه يكى از آثار اين جوان فاضل، ناميده‌

[١] - ابو ريحان بيرونى.