سنن وضو: تسميه است، و شستن دو دست از زندين، يك مرتبه يا دو مرتبه، و مسواك كردن و مضمضه و استنشاق- هر يك سه بار- و دعاهاى مأثوره در غسلات و مسحات، و تثنيه هر يك از غسلات، و ابتدا كردن از پشت ذراع در مرد، و از بطن ذراع در زن.

اسرار: از آلودگى دنيا، و الواث اخلاق رذيله، دست قلب را بشوى:

بيت‌

ما را خواهى، ز خويشتن دست بشوى‌

خود را يله كن، پس آنگهى، ما را جوى‌

و آبروئى در نزد حبيب پيدا كن و متفطّن شو، به اين كه: هرگاه تطهير جوارح- كه مانند خوادم‌اند براى قلب، به جهت حضور در نزد سلطان- «لازم» باشد، پس تطهير سپهدار «الزام» خواهد بود كه اقبح چيزى است كه بزرگى به خدمت سلطان عظيمى مشرّف شود، و خدم و حشم او منظّف و مطهّر باشند، ولى خود او ملوث باشد!

و نيز، ملتفت شو كه: هرگاه قشر اقرب- كه بدن باشد- و قشر ابعد- كه جامه باشد- واجب التّطهير باشد، «لبّ» كه قلب باشد، تطهيرش از هواجش وساوس، اوجب خواهد بود. و منسوب به جناب امير المؤمنين على عليه السّلام است كه:

ما بال دينك ترضى ان تدنسه‌

و ثوب دنياك، مغسول من الدنس‌

و معلوم است كه محل ايمان و ايقان، «قلب» و «فؤاد» است. فى الحديث: «انّ اللّه لا ينظر الى صوركم و انّما ينظر الى قلوبكم». و «مضمضه»، اذاقه حلاوت ذكر است، و «استنشاق»، استشمام روايح نسيم حديقه اوست. فى الحديث: «انّ للّه فى ايّام دهركم‌