معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٦٠١ - حيازت در مباحات اصليه

آمده است.

٣. در تفسير نعمانى‌ از مولا اميرمؤمنان (عليه‌السلام) روايت شده است:

ان للقائم بامور المسلمين بعد ذلك، الانفال التي كانت لرسول الله.[١]

٤. روشن‌تر از آن، در حديث ديگر- از امام‌ موسى بن جعفر- آمده است.

و الانفال الي الوالي.[٢]

٥. همچنين در كتاب‌ طرف ابن طاووس‌، درباره اخراج خمس از امام‌ كاظم‌ (ع) آورده است:

يرفعه الي ولي المؤمنين و أميرهم، و من بعده من الأئمة من ولده ...[٣]

در اين روايات، به‌خصوص با تعابير القائم بامور المسلمين و الوالي و ولي المؤمنين و اميرهم وارد شده تا روشن شود كه انفال در اختيار مقام ولايت امر قرار دارد كه در حال حضور در دست امام معصوم (عليه‌السلام) است، و در حال غيبت، به ولى‌مسلمين (فقيه عادل جامع‌الشرايط) واگذار مى‌شود.

خلاصه آنچه گذشت‌

١. انفال، از منابع طبيعى و ثروت ملى به‌شمار مى‌رود، پشتوانه مالى دولت است، و در مصالح عمومى مصرف مى‌شود.

٢. دولت مى‌تواند از انفال بهره گيرد و عايدات آن را در مصالح عمومى صرف كند. يا به افراد، اجازه دهد، بهره‌بردارى كنند و خراج آن را به دولت بپردازند.

٣. دولت بايد بر هرگونه بهره‌گيرى از منابع طبيعى، نظارت كامل داشته باشد و مصالح همگانى و نسل‌هاى آينده را در نظر بگيرد و هيچ‌گاه وفق مصلحت فعلى و مقطعى رفتار نكند.

حيازت در مباحات اصليه‌

در مباحات اصليه كه از انفال محسوب مى‌شوند، مانند آب‌هاى رودخانه‌ها

[١] . همان، ص ٥٣١، باب ١( انفال)، رقم ١٩.

[٢] . همان، ص ٥٢٥، باب ١( انفال)، رقم ٤.

[٣] . همان، ص ٥٥٣، باب ٤( انفال)، رقم ٢١.