معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ١٧٩ - نقدى بر تفسيرهاى روشنفكرانه از قرآن و حديث

اشتباهى كه اين آقايان كرده‌اند اين است كه اولًا مصر چه ربطى به عراق دارد؟ عراق و برج بابل مربوط به كلدانيان است. ثانياً فرعون‌ اين جمله را به لحن تمسخر گفته (اين را مفسرين قديم ما گفته‌اند)، نه اين كه واقعاً دستور داده باشد برجى بسازند. و گرنه‌ فرعون‌ مى‌دانست كه برج سيصد مترى و چهارصد مترى كارساز نيست، بلكه مى‌خواست حضرت‌ موسى‌ را استهزا كند. حضرت‌ موسى‌ فرمود: خداى من در آسمان‌ها است. فرعون‌ به‌ آمون‌ كه مسؤول ساختمان بود، براى اين‌كه به نظر خودش حضرت‌ موسى‌ را دست بيندازد گفت ساختمان بلندى بساز تا بروم به آسمان‌ها ببينم خداى‌ موسى‌ كجا است؟ لحن، لحن تمسخر است.

بنابراين معلوم مى‌شود اطلاعات تاريخى مستشكل ضعيف است و از كاربرد كلمات خارجى در لغت عرب و به‌ويژه در قرآن آگاهى ندارد. لذا با مراجعه به تاريخ، ادعاى‌ تورات‌ كنونى را در اين قضيه تكذيب مى‌كنيم كه مى‌گويد در دربار اردشير شخصيتى يهودى به نام‌ هامان‌ بوده است. اصلًا چنين چيزى در تاريخ ايران نبوده است.

در حدود يك سال پيش يهوديان ايران مسأله‌اى را مطرح كردند كه قرآن كريم مى‌گويد:

وَ قالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللَّهِ.[١]

ما هيچ گاه نگفته‌ايم‌ عزير پسر خدا است.

اين شبهه را مسيحيان ايران هم مطرح كرده‌اند، و در ميزگردى كه در بيرمنگام (انگلستان) ميان هفت نفر از علماى ايران و هفت از علماى مسيحيت برگزار شد و پيرامون وحى بحث مى‌كرديم، اين مسأله را از آنجا مطرح كردند كه خداوند به حضرت‌ عيسى‌ مى‌فرمايد:

أَ أَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَ أُمِّي إِلهَيْنِ.[٢]

ما در فرقه‌هاى مسيحيت سراغ نداريم كه كسى قائل به الوهيت مادر

[١] . توبه، آيه ٣٠.

[٢] . انعام، آيه ١١٦.