معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٥٦ - مقدمه

وَ إِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الْغالِبُونَ.[١]

هر آينه لشكريان ما همواره پيروزند.

إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ.[٢]

همانا كه فرستادگان خود و مؤمنان را در همين جهان يارى مى‌كنيم و آنان را پيروز مى‌سازيم.

آرى! اين نصرت و پيروزى، همان پيروزى حق بر باطل است كه همواره باطل را مى‌كوبد و بر آن پيروز مى‌شود:

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْباطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذا هُوَ زاهِقٌ.[٣]

اين است كه همواره حق آشكار و سربلند، و باطل هميشه سرشكسته است و هرگز باطل نتوانسته است چهره حق‌گونه به خود گيرد، يا حق، صورت باطل پيدا كند. بى‌ترديد نزد آزادانديشان، حق از باطل جدا است و هيچگاه آميخته نمى‌شود، و به عبارتى ديگر حق، جلوه‌اى در فطرت دارد كه خاموش شدنى نيست.

بر همين اساس، امام‌ صادق‌- عليه‌السلام- مى‌فرمايد:

سنّت الاهى بر آن قرار گرفته كه هيچگاه حق و باطل با يكديگر اشتباه نشوند، بدين‌معنا كه شناخت حق از باطل براى همه و در همه احوال، فطرى و بديهى است.

آنگاه مى‌افزايد:

اگر چنين نبود- يعنى شناخت حق و باطل ضرورى نبود- هرگز حق از باطل شناخته نمى‌شد. و هيچگاه باطلى در مقابل حق قرار نمى‌گيرد، مگر آنكه با شكست مواجه مى‌شود.[٤]

البته انسان‌ها بالفطره حق‌شناس، حق‌جو و حق‌گو هستند و پيوسته به دنبال دست‌يابى به حقيقت در تلاش هستند، و هر كجا آن را يافتند، با جان و دل مى‌پذيرند. مگر آنكه مانع خارجى جلوگير شود كه يك حالت انحرافى است.

[١] . صافات، آيه ١٧٣.

[٢] . غافر، آيه ٥١.

[٣] . انبياء، آيه ١٨.

[٤] . محاسن برقى، مصابيح الظلم، ص ٢٢٢، ح ٣٩٥- ٣٩٤.