معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٢١١ - ٢«طباقا»

روى اين برداشت، مقصود از سماوات، كواكب سبعه سياره‌اند كه آن روز، نزد بشر معروف بودند و منافاتى ندارد كه بشر امروز، اضافه بر آن سيارگانى كشف كند.

ولى آنچه حائز اهميت است، ملاحظه تعابير وارده در قرآن است، و نبايستى آن‌ها را ناديده گرفت. قرآن، درباره آسمان‌ها تعابيرى دارد كه با هيچ يك از تأويلات ياد شده سازش ندارد و اگر احياناً با برخى قابل تطبيق باشد، ولى مجموعاً قابل تطبيق نيست. مانند تعبير به:

١. «طرائق»

وَ لَقَدْ خَلَقْنا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرائِقَ وَ ما كُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غافِلِينَ.[١]

طرائق، جمع طريقه، به معناى ممرّ و مسير، يا بهتر بگوييم: مسير كواكب و مدارات ستارگان سياره را مى‌رساند كه هم با هيئت قديم و هم با هيئت جديد سازگار است. زيرا بر فرض قديم، تمام افلاك كه مدارات كواكب‌اند، به دور زمين قرار دارند. بر فرض جديد هم، همگى به دور خورشيد مى‌چرخند كه از لحاظ فيزيكى بيرون از محيط زمين و بر حسب ظاهر بالاى زمين قرار دارند.

٢. «طباقاً»

الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً.[٢]

خَلَقَ اللَّهُ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً.[٣]

طباق، يعنى: طبقه‌بندى شده كه هر يك مانند طبقه ساختمان‌هاى چند طبقه برابر هم و مطابق هم قرار گرفته‌اند كه بيشتر با هيئت قديم مى‌سازد كه افلاك را مانند لايه‌هاى پياز روى هم چيده فرض كرده‌اند. ولى از آنجا كه هيئت قديم، واضح‌البطلان گرديد، بايد فكرى ديگر كرد كه خواهد آمد.

٣. ستارگان درخشان زينت‌بخش آسمان پايين‌اند:

[١] . مؤمنون، آيه ١٧.

[٢] . ملك، آيه ٣.

[٣] . نوح، آيه ١٥.