هم گفتم و ثبت شد و الان خيلى از ترجمه‌ها دارند بر مى‌گردانند بسم الله‌ها را به اسمى كه ما مطرح كرديم: به نام خداى مهرگستر. اين معناى رحمان است، رحمت واسعه، خوب رحيم يعنى چه؟ مهرورز: «به نام خداى مهرگستر مهرورز». اين ترجمه دقيق تحت‌اللفظى‌ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ است. اينها مال چيه؟ غفلت از اين دقايق لفظى است. بنابراين الله را به معناى خداوند معنى كردن، اين اشتباه بزرگى است. و رحمان را به معنى بخشاينده معنى كردن، اشتباه بزرگ‌تر و رحيم را به معناى مهربان. رحيم يك خصوصيت دارد. اين مبالغه است يعنى خداى مهرورز.

٣. نمونه ديگر معادل احد است كه چيست؟ مترجمان مى‌گويند يكتا. در حالى كه احد، تك است فقط مى‌بينند احد از كلمه واحد (يك) است. آخر يك براى چى مى‌آيد؟ اينجا عدد در كار نيست. واحد لا بالعدد. لذا مى‌گوييم احدى الذات، احدى الصفات اين يعنى تك است. در تمام ابعاد تك است خدا يعنى لانظير له. اين عين همان‌ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‌ءٌ و لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ است.

٤. مى‌خواهم بگويم يك نكات و ظرايف و دقايقى تو اين الف و لام‌ها هست. تو اين جمله‌بندى‌ها هست. اگر اسميه است، فعليه است، انشائيه است، خبريه است. ببينيد آقايان مترجمان نوعاً جمله‌ها را وقفى معنا مى‌كنند. همه‌اش به صورت اخبارى است و حال اينكه ما جمله خبريه داريم. جمله انشائيه داريم. انواع جمله انشائيه چند تا است؟ اگر بگوييم بيش از هفتاد نوع است. باور كنيد. بنده تتبع كرده‌ام. جمله خبريه دو نوع بيشتر نيست. يكى آنجا است كه براى افاده معناى خبر است. يكى‌اش لازمه فايده است. يكى فايده الخبر و يكى لازم الفايده. يعنى اگر مخاطب جاهل است، جمله خبريه جهلش را برطرف كند، علمى به او افاده كند. يك وقت مخاطب عالم است، ولى خيال مى‌كند من متكلم جاهلم. فرض كنيد مى‌گويم: اخوى‌تان آمد از سفر؛ يعنى من هم مى‌دانم. ببينيد اين هم جمله خبريه است. اما براى افاده لازمه خبر. دو نوع خبريه است. اما انشائيه قابل حصر نيست، از هفتاد نوع بالا است. امر و نهى و زجر و تمنى و ترجى و ... حالا كسى كه جمله انشائيه را مى‌خواهد ترجمه‌