معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٥٨ - مقدمه

هر آينه پايه مستحكمى ندارند و دليل‌شان سست و فروپاشيده است.

خلاصه اينكه انبيا چون چيزى جز حقيقت و مطابق فطرت عرضه نمى‌كنند، همواره آزادانديشان، دعوت آنان را بى‌چون و چرا مى‌پذيرند:

لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِّ.[١]

وَ بِالْحَقِّ أَنْزَلْناهُ وَ بِالْحَقِّ نَزَلَ.[٢]

ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ.[٣]

قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنِ اهْتَدى‌ فَإِنَّما يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَ ...[٤]

وَ يَرَى الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ الَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ هُوَ الْحَقَّ وَ يَهْدِي إِلى‌ صِراطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ.[٥]

وَ لِيَعْلَمَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَيُؤْمِنُوا بِهِ.[٦]

لذا جز مصلحت‌طلبان خودخواه رو در روى پيامبران قرار نمى‌گيرند، و اينانند كه همواره با انبيا در ستيزند و مى‌كوشند تا با زور يا تزوير از دعوت حق جلوگيرى كنند، وگرنه حق براى همه- حتى براى حق‌ستيزان- هميشه روشن است:

وَ جَحَدُوا بِها وَ اسْتَيْقَنَتْها أَنْفُسُهُمْ ظُلْماً وَ عُلُوًّا.[٧]

حق را ناديده مى‌انگارند با آنكه درونشان آن را باور داشته است.

آرى! طبع ستمگرى و برترى‌جويى، آنان را به اين راه انحرافى كشانده است.

اينانند كه در مقابل دعوت انبيا- اگر توانستند با زور، وگرنه با تزوير- به كارشكنى مى‌پردازند و سدّ راه ايجاد مى‌كنند.

هرگاه با منطق زور، سدّ راه شدند و مانع ايجاد كردند، بايستى جبهه حق،

دست به شمشير ببرد و سدّ شكنى كند. و اگر با تزوير به شبهه‌افكنى دست‌

[١] . رعد، آيه ١٤.

[٢] . اسراء، آيه ١٠٥.

[٣] . بقره، آيه ٢.

[٤] . يونس، آيه ١٠٨.

[٥] . سبأ، آيه ٦.

[٦] . حج، آيه ٥٤.

[٧] . نمل، آيه ١٤.