معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٣٥١ - ٢ نوشتار

مُصَدِّقٌ لِما مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ ....[١]

از دو جهت، مقصود از «كتاب» در اين آيه شريعت است:

١. با حكمت قرين شده است؛ ٢. به تمامى انبيا نسبت داده شده است.

فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً.

آنچه به آل ابراهيم داده شد، شريعت حق الاهى بود، و مقصود صحف معهوده نيست، امتياز اين خاندان، در عنايتى است كه از جانب پروردگار به آنان شد و آن‌ها را مورد لطف خاص قرار داد و بر طريقه حق و راه حقيقت آشنا ساخته و صرفاً نزول چند صحيفه منظور نيست.[٢]

٢. نوشتار

دوّمين معنى كه در قرآن براى كتاب به كار رفته، همان معناى مصطلح (نوشتار) است كه نزديك به هشتاد بار تكرار شده است. نمونه‌هايى را مى‌خوانيم:

الف.

وَ ما كُنْتَ تَتْلُوا مِنْ قَبْلِهِ مِنْ كِتابٍ وَ لا تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ.[٣]

پيش از اين نوشتارى را نمى‌خواندى و با دست خود نمى‌نوشتى.

ب.

اذْهَبْ بِكِتابِي هذا فَأَلْقِهْ إِلَيْهِمْ ثُمَّ تَوَلَّ عَنْهُمْ فَانْظُرْ ما ذا يَرْجِعُونَ* قالَتْ يا أَيُّهَا الْمَلَأُ إِنِّي أُلْقِيَ إِلَيَّ كِتابٌ كَرِيمٌ* إِنَّهُ مِنْ سُلَيْمانَ وَ إِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ* أَلَّا تَعْلُوا عَلَيَّ وَ أْتُونِي مُسْلِمِينَ.[٤]

نامه‌ سليمان‌ است كه بر بلقيس‌ افكنده شد.

ج.

قالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ.[٥]

[١] . آل عمران، آيه ٨١.

[٢] . ر. ك: نساء، آيه ١٣٣؛ بقره، آيات ١٢٩ و ١٥١؛ آل عمران، آيات ٤٨ و ١٦٤؛ مائده، آيه ١١٠؛ جمعه، آيه ٢.

[٣] . عنكبوت، آيه ٤٨.

[٤] . نمل، آيات ٣١- ٢٨.

[٥] . نمل، آيه ٤٠.