معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٧ - اشاره
تفسير عرفانى
مقدمه
آيتالله معرفت در اين مقاله ضمن اشاره به عرفان و تفاوت آن با حكمت و تصوف به معرفى تفسير عرفانى پرداخته است. وى كه قبلًا در كتاب تفسير و مفسران به اين موضوع توجه كرده بود، اينك به شاخصههاى اصلى تفسير عرفانى و موضوع تأويل و ضوابط آن مىپردازد تا تفسيرهاى عرفانى را با شاخصه «ضابطهمندى در تأويل» به بررسى بنشيند. او در اين مسير، بخش مهمى از مقاله را به ذكر نمونههاى متعدد از تأويلات مقبول و غيرمقبول (بر محورهاى ضابطه تأويل) اختصاص مىدهد.
مقاله حاضر را در حقيقت مىتوان آسيبشناسى تفسير عرفانى ناميد، زيرا نويسنده با انگشت گذاشتن بر نقطه ضعف اصلى تفاسير عرفانى، (خروج از ضوابط تأويل و گرفتارى در دام تفسير بهرأى) به تفكيك برخى تأويلات مقبول كه ادعاى تفسير ندارند و در واقع نوعى يافتههاى حاصل از تداعى معانى هستند، مىپردازد.
اشاره
براى شناخت سبك و شيوه تفسير عرفانى، ضرورى است، با شمهاى از مكتب عرفان، تفاوت آن با ديگر مكتبهاى اسلامى و مبانى و روش اين گروه پيرامون مسائل اسلامى،- از جمله قرآن- آشنا شويم.