معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٢٢٥ - پرسشها و پاسخها

پيامبر نازل شد، بايد محفوظ بماند. حال اگر عده‌اى بد برداشت كردند، ربطى‌

به لفظ ندارد؛ زيرا آن چيزى كه مطرح است، «عبارت» است. اين عبارت است كه در طول زمان بايد مورد مطالعه و تفكر باشد. چه كار به اين دارند كه فلانى در فلان زمان چه معنايى براى اين آيه كرده است؟ ممكن است آن معنا را كه تخطئه يا تصويب كنند؛ بنابراين ما منكر تحريف معنوى نيستيم. امرى است كه اتفاق افتاده و لايزال هم اتفاق خواهد افتاد. نوع كارهايى كه اين آقايان مى‌كنند، تحريف معنوى قرآن است. خود تفسير به‌رأى هم نوعى تحريف معنوى است.

٦. با توجه به اينكه قرآن مطالب را با يك لسان بشر فهم و آسان بيان فرموده، چرا هنوز حروف مقطعه به‌عنوان رمز باقى مانده است؟

* راجع به حروف مقطعه سخنان زيادى گفته شده، ولى آن چه براى من و شما آمده، قرآنِ مِنهاى حروف مقطعه است؛ يعنى اصلًا حروف مقطعه براى من و شما نيست. از امام‌ صادق‌ عليه‌السلام سؤال شد كه اين حروف مقطعه چيست؟ فرمود: رموزى است بين خدا و پيامبرش كه پيامبر با گذشت زمان و اختلاف شرايط، با تركيب اين حروف با هم، از مطالبى كه براى او مفيد است، بهره ببرد.

آن شخص سؤال كرد آيا شما هم مى‌دانيد؟ حضرت فرمود: آرى! ما هم مى‌دانيم.

راوى عرض كرد: مى‌شود به ما هم بگوييد؟ اگر بنا بود به تو بگوييم، خداوند از روز اول آن را به صورت رمز بيان نمى‌كرد.! پس شما هم به همان اندازه قرآن قناعت كنيد. و اين چهارده حرف را براى ائمه بگذاريد. البته اين حروف بى‌فايده هم نيستند، و فوايدى ظاهرى دارند.

مثلًا در آن زمان وقتى حضرت رسول اين حروف را قرائت مى‌كرد، اثر مى‌گذاشت و جلب توجه مى‌كرد. البته نه اين كه فايده اصلى منحصر در اين باشد، بلكه وقتى كه پيامبر مى‌گفت «كهيعص» جلب توجه مى‌كرد، و اين جزو فوايد مترتبه بر آن است.

٧. امروزه بيان مى‌شود قرآن صامت است، آيا اين قول حقيقت دارد؟